9/2/2010 - unutttum mu sandın/benden aldıklarını ve pek tabi ki kattıkların

Dip not değil baş not:

Özeneceksen,yapabileceğin bir şeye özeneceksin.Ya kendin olacaksın....Ya da başkası olmaya kalkmayacaksın...! Bir kere özendin mi,ya kendinden uzaklaşacaksın ya da özünü bulacaksın benim gibi...!

Ne can acıtacaksın,ne ah alacaksın,ne de kendi canını yakacaksın...Sen gibi...!

Her kalp atışım sensin...

Bu yüzden seviyorum yaşamı bu kadar...

Sen hem yok olan hem var olansın içimde...

Yüzeyselliğin git gide uzaklaşırken,maddeden farklı bir boyuta yükseldin,

Yükseleceksin,ruhumda...

Unut_mak...!

. . .

Unutttum mu sandın/benden aldıklarını ve pek tabi ki kattıklarını/Seni...

İnanmadığın bir şeye bir başkasını inandırmayı bekleme....!

Ve her hatanın bir dönüşü vardır elbet hayatta ama kırılan kalp yapışmaz yerine...

Ben ki hayattan çok fazlaca kopmuş olduğum şu günlerde hayal kurabilme yeteneğimi tamamen kaybettimiği farkettim.

Kimseyi suçlayamam bunun için.

Sen yaptın diyemem.

Ama sen,ben demesem de bilirsin herşeyi Eyy Sevgili...

Sen herşeyi bilensin...

Sen herşeyi bildiğini sandığı için çokça hata yapansın...

Ben yazarken böylee bol keseden,sen susmayı seçensin...

Sen sustukça ben yazmaya dem vuramayanım bilesin...Nice sorulara göğüs gerdim...Gergimliğimi bir kenara attım da sorulara cevap vermeye yeltendim.Yalnız,verecek cevap yok ya ortada işte burada anlaşılmaz oluyor tüm yaşananlar.Ben bile güven sarsıyorum sırf senin neyi ne için yaptığını anlatamadığımdan...

Ve sırf senin yaptıklarından çektiğim acıları,bir başkasından yaşamamak adına kör ettim gözlerimi...Görmemek adına hiç bir,beni seveni...

Daha doğrusu,sevdiğine inanmıyorum hiç bir kimsenin,sen gibi beni...

Sen ki beni özümden çıkaran,sen ki beni saklı cümlelerimden dışa vurduransın...Şimdi gelip okur musun bilmem bu yazılanları ama gülümsersin eğer okur isen bilirim...İçin cız etmez...Yüreğinin derinlerinde bir yerler sızlamaz...Bunun olması ve yaptığın hatadan geri dönmen için uğraştım da,anladın mı sanki...

Her adımıma ceza verip beni neye mahkum ettiğini bile açıklamadığın bir zarfın içine koydun kararımı...

Mühürledin verdin elime....Son isteğiimi bile sormadın,bir mahkum kadar değersiz şu faniye...

Açamıyorum,açılmıyor.Açılsa da okunmaz bir dilde yazılmış...

Ve ben sevgili;SEVGİLİ

Hiç alışık olmadığım, hiç söylenmemiş sözler duymak isterdim senden...Lakin olmayacağını bilirdim hep...Dile gelmedim bu yüzden...Ama şimdi ben söylemek isterim sana o benim ve senin mutlak duymak isteyeceğin ama böyle gider isen ömür boyu azap çekeceğin için hiç duyamayacağın o sözcükleri...

Canım'dan öteye gitmeyen,

Birtanem'den ileri sızmayan,

Bebeğim'den ilerisi olmayan o hayalimizdeki sözcükler bilmem ki hep gizli köşelerimizde mi kalacak...

Kendi adıma umutlarımı yitiremiyorum.Yaradan önüme yeni yollar açıyor fakaty ben o yollarda yürümeye cesaretimi yitirmişim ki bu durumda kendimden korkar hale geldim...

Bilirsin korkularımın üstüne gitmeyi severim.cesaretsiz gibi görünsem de aslında herkesten fazladır bazen o inadımın da beni yönlendirdiği,mutluluğa açılacağına inandığım cesaretim...

Ama artık yok..Kırıldı bir kez...Yapışmıyor yerine bazı şeyler...Güven olmaz ise olmuyor ya hayatta.

Ne denirse densin güven de oluşmuyor artık bu bedendeki yürekte...

Ne garip değil mi?Sana SEVGİLİ diye hitap edebiliyorum.

Sen yoksun,okumuyorsun,bilmiyorsun ama ben dilegelebiliyorum.

Ya sen varken...Susup bir köşeye sinmelerim....Hangisi daha değerliydi...?

Bu soru kendime...Cevabı bir tek bende...

Sen yanımdaydın ya sıfatın fark etmiyordu,önemli olan senin olmandı ve vardın,şükürler ediyordum her gece beni Yaradana...Sen nasıl oluyrda bana hediye gibi hep yanımda kalabiliyordun şaşırıyordum...Sen canımdın...ama gün geldi çattı ben senin cananın olamadım...

7/2/2010 - Ben_deniz

Sevgili okuyucularım...Arkadaşlarım...

Yokluğum ne kadar belli oluyor bilmem ama ben kısaca söyleme gereği hissettim....Sağlık sorunları yaşamaktayım...Her zaman dediğim gibi,"geçmiş olsun denilmesine gerek yoktur,geçecektir !" Ama bu sıralarda da kendime gelene dek fazla yazamıyorum...Sizleri okumaya çalışıyorum,bir çoğunuza uğrşuyor ama sayfalarınızda fazla kalamıyorum.Bu yüzden kırılmalar,darılmalar oluyor gibi hissediyorum.

Aman haa...!

Benim kendime zman ayıramamamdan kaynaklanıyor herşey.Kimse üstüne alınmasın.

Bir değil,birden çok tedaviyi bir arada yürütmeye çalışıyorum.altından kalkamadığım zamanalrda da vücudum isyan edip bir takıp sıkıntılar yaşatıyor bana....Öyle işte....Nihayetinde yaşlandık efendim...Yaşlandık...Zaman daralıyor...Ömür gelip geçiyor...Halsizlik aldı başını gidiyor da ahh bir de şu kurs olmasa...Gidemiyorum çünkü...İstiyorum ama gidemiyorum...

Yoluna girecek herşeeeyyy....Geçecek....Geçireceğim....Pozitif enerji ile bugüne kaar neler geçmedi ki...

Ve son olarak....

İyiyim ben...

Bir gün,fazla ilaç içmekten zehirlenmezsem bir şeycik olmaz bana  :)

Dün bunun sohbetini yaparak çıktım iğne odasından.Hemşire ile gülüyorduk.Enjeksiyon için sıra bekleyen hastalar tuhaf halde baktılar yüzüme...Annem dile geldi...

İğne oldun nedden gülüyorsun,herkesi şaşırttın,iiğne olan ağlar dedi....

Amaaann dedim ağlayacak bir ton şey varken buna da gülelim dimi yani? :)

Keşke tüm ilaçları alsa da doktorcum,iğne katsa hepsinin yerine....

Ahh ahh...Yapmıyor ki...Çok söyledim ma dinletemedim :)

amozonikcim

beklediğin yazılar çıkmıyor maalesef şu günlerde.Halsizlik üstümden bir kalksın ahh sen gör o zman beni...Tam da en verimli zamanlarımda tutuldum ya ona yanıyorum sadece :))

7/2/2010 - Geçen zaman

Ne çabuk geçmiş 1 yıl...!

Toprağın altında da aynı hızla mı geçti acaba...

Bir yıl önce bugün,babaannem Allah'ın huzuruna yolculuğa çıktı...Sonsuz...Uçsuz,bucaksız yolculuk...

Bir dua şimdi bize düşen...

Bir Aff dilemek onun adına Allahtan,günahları için...

Ve hepimizin günahları için...

Eyy fanii,dön bir bak kendine,vakit geç olmadan...Yardanın karşısında suale alınmadan....!

Pişmanlıkların büyümeden,dön,başa...dönebildiğin kaar geriye,masumiyetine....!

Ve bugün beni Yaradandan şifa diliyorum kendi adıma...

Babaanneme rahmet eylemesini isterken...!

4/2/2010 - Şiirsel düşler_im

Bir şiir yazacağım...Bir değil bir kaç tane de olabilir...

Devrik cümlelerim,yazıya da dönüşeblir...Şiir ile yazı arası bir şeyler çıkar ortaya...Belki hikaye tadında...

Ama buraya değil...:)

Dosyama...

Bana,

sonra hiç ummadığınız bir an da size yansıyacak haberiniz ola...!

(heyecan bastı yine) :)

2/2/2010 - Düş sokağı...

2/2/2010 - Sayfama nefes vermeye geldim...

Şiir mi yazsam,şarkı mı söylesem,yoksa içimi dökmek için up uzun yazı_lar mı yazsam bilemediğim bir gündeyim...!

"Bazen tek cümle, tüm hayatı serer insanların önüne"...

Bugünlükte,tek bir cümle olsun sayfama hayat verip,nefes aldıran...

Ama notlar yazıdan daha kısa olmalı değil mi?

BibiS çenesini tutmayı beceremiyor ki ne yapsın...İdare etmeyi siz öğreneceksiniz artık...Dört yılın ardından hâlâ susmuyor, susamıyor...Coştu gönül...Dur durak bilmiyor.Bari notlarda yazsın...Özetlerde sıralasın içindekileri...Başka yol yok...Ruh bir şekilde hafiflemeli...

Hayatın özeti biter mi bitmez ...!

. . .

 Akhe'cim e-postana bakar mısın acilen...! :)

sayfamdaki şarkı neden durdu anlamış değilim :S

1/2/2010 - günlerden bugün...

Düşüremedim gitti şu şekeri...

Sıkıldım kendimden...Cansız,kansız yatıp duruyorum bir köşede...Antibiyotik ve bağırsak ilaçlarının zaten yan etkileri tamamen üzerime serilmiş de bir d eşekerim düşse...!

Önce yarım ilaca bailamıştık şimdi bütüne çıkardık....Olmuyor yine...Kafa düzelmiyor bir türlü...

Uyku halindeyim sürekli...

Buna da şükür elbet...Şikayetçi dğeilim halimden...Daha doğrusu hastalıklarımdna şikayetçi değilim de bu miskinliğimden şikayetçiyim...

Geçmeli...Çalışmalıyım...Üretmeliyim...Yazmalıyım...Montaj yapmalı,takı tasarlamalıyım...En üretken zamanlarımı böyle uyuşuk geçirmek istemiyorum aaa fenalık geldi kendimden yani hee...!

Yakında insilün talebinde bulunsam mı acaba diyorumdoktorumdan ama biraz erken diyor şimdilik...

Zaman daralıyor... O da olur bir gün...Allah kerim gerisi için...

Kimse sonsuz değil değil mi?

An'ın tadını çıkarabilmek marifet...

Amcamın dediği gibi

Anı yaşa...

yok kalsın istemem dedim ama

Amca sözü dinle an'a kulak ver....O götürür seni mutluluğa dedi...

Mutsuz olduğumu da nerden çıkardın dedim...Sadece tavsiyeydi dedi ve ardı arkasına benim ruhumu okşayan çok güzel sözler söyledi...

Kalemimi yorumladı,beni bana anlattı...Yazma şevkime şevk kattı...

Ama gel görki hal yok beden de...Yazı yazmakiçin bile...!

günün sözü anın tadını çıkarın...Benden tavsiye yarını düşünmeden de yaşamayın....:)

....

Siyah saçlarımın tadına varamadım yahu...! :)

Ama amca gelipte okur isen bu yazıyı,çok notlar aldım söylediklerinden bilesin...!

Zamanla aktarırım belki buraya ya da dediğin gibi sır kalır sadece bana...!

1/2/2010 - Ruhtan damlalar

Son iki günde,hiç aklıma gelmezdi göreceğim insanlar.Gecenin bir vakti çıkıp geldiler hayatıma....biri dün gece 2 küçük meleği ile,diğeri ise bir önceki gece tek başına...

İkisi de birbirinden komik,ikisi de birbirinden eğlenceli iki tip...Eee kardeşler ne de olsa...

Allah'ım dedim bir ara,sen nasıl bir varlıksın...!

Ne yaşatırsan,sabrını veriyorsun buna inancım sonsuz da,bir de keyiflendiriyorsun ya şu kulunu bu kadar sıkıntısının içinde ve bu günlerinde....Sen çok büyüksün,bir kez daha inandım buna...Sana bir kez daha hayran oldum ve bir kez daha utandım kendimden...

Ama hâla senin sevdiğin kullarının arasında olduğumu hissettim...

Her gece kâbuslar görerek uyansam da güne,beni mutlu edecek bir şeyler çıkartıyorsun karşıma...

Hâla umudun var demek ki benden...

Ne istesem veriyorsun...Ne beklesem yanı başıma getirip koyuyorsun...

Verdiğin her şey için sonsuz şükürler olsun...

Olmasını istediklerimi ise vermediysen vardır bir hayrı...

Ben bilmem senden daha çok,hakkı...

Sen Verdiklerinle beni mutlu ederken ben senden alamadıklarıma üzülmüyorum artık...

Sen benim yanımdasın...Nasıl bir şey bu bilmem ama çok kuvvetli bir şekilde hisediyorum bunu...

Paranoya olmuş düşüncelerimin arasında,senin beni sevdiğine inanıyorum şüphesizce...

Ne gelirse senden dedim ömrümce...Ne verirsen yaşamaya,boynum kıldan ince....

Akıl diledim senden hep,fikir istedim...İstediklerimi önce sana sordum sonra dile getirdim...

Sen ol dersen olacak,sen olmaz dersen susacaktı isteklerim...

sonra bir gün baktım ki senden uzaklarda bir yerlerdeyim...Sana sormayı unutmuş,hayatı akışına bırakmış önüme ne getirirse yaşamaya başlamışım...

seni hiç unutmamış bu yüzden de dizginleri elden bırakmamış ama sana akıl danışmayı ihmal etmişim...

Tevekkülü eden bırakmaya başlamış,kendi başıma yaşarım sanmışım...

Ne ettiysem kendime ettim,tek başıma da toparlanırım diye düşünmüşüm...

bir gün geldi,silkelendim...

Sensiz olunmadığına itaat ettim.sana her zaman inanan bu kulunu affetmeni diledim.

Senin yanından uzaklaştığım,sana sormadan yaşadığım günler için beni affet diye yalvardım...

En bilgelerden daha bilge olan sen bana yol gösterdin...Önüme aydınlık kapılar açtın...Karanlıktan kurtardın...Yanımda olduğunu,beni kolladığını farkettirdin...

Seni hiç yok saymadım ama kendimi yok etmeye başladığımı fark ettiğimde daha çok yaklaştım sana...

Elimi uzatsam tutacaktın sanki...Öyle yakındın bana...hisseder oldum bunu...Somut bir varlık olsan sarılabilecektim sna adeta...Ruhumla sarıldım...Sen de beni tüm varlığınla kavradın...

Ve ben artık doğruyu,yanlışı bilmez haldeyken kendimi sana bıraktım...

Ben istemeyi bıraktım...

Sen vermeye başladın...

Sen hayırlı olanı verirken,ben hayırsız olanı istemekten korkar oldum...

Gönlümden geçenleri en iyi sen bilirken,istemekte neyin nesi...

Sen bilirsin beni mutlu etmesini...

Senden dilediğim sadece mutluluktur,ömürlük,yaşamlık...Ölüme dek benimle olabilecek değerde bir mutuluk.Kişi ile özdeşleşmesin varsın,maddeyle de bağdaşlaşmasın...

Sen bilirsin çnüme çıkaracaklarını...

Sen bilirsin gözyaşlarımı dindirmenin yollarını...

Ve eğer varsa akacak kan,dökülecek yaş,yine senin hikmetinde olsun...

Senin istemediklerine,istek duyurma bana...

Hayır nerede ise oraya çevir rotamı...Kendimi senin ellerine bıraktım artık.Ben beceremedim kendi başıma yaşamayı,sen yaşat bana evrendeki güzellikleri...

31/1/2010 - Yuhh..."Bana bir masal anlat baba"

Harika...!

Muhteşem...!

Hiç şaşırmadım nedense...

Olağanüstü birisin sen...!

Teşekkürlerin,alkışlanır cinsten...

Cezaların,idamdan ağır...

Sadece yutkunuyorum şimdi...Boğazımda kaldı verdiğin karşılık...

Yazık...Benden önce kendine zarar veriyorsun da haberin yok...Eyy aptal*...!

*En büyük küfürleri sayıyorum içimden ilk kez,en büyük hakaretleri,bu güne kadar hiç söylemediğim herşeyi...

Ama yine içimden...Yine sessizce...Ama öfkeyle...

 ..................

Bana bir masal anlat baba...İçinde sadece ben olayım...Beni ben mutlu edeyim beni benden başkası üzmesin...Öyle bir senaryosu olsun ki,sadece bana odaklı...Sadece beni anlatan...bir başkası karışmasın hayallerime...Bir başkası su döküp silmesin yazıklarımı...Sen anlat ben yazayım baba...Yaşayayım anlattıklarını...

Vermeden alamazsın dersin ya hep...Bir kez olsun almayı dile benim için nolur...

Çocuklaırn dilekleri kabul olur derdin,ben küçükken...Büyüdüm artık...Masumiyetimi yitirdim...Benim yerime sen dile baba...Mutluluk dile bana...

Her gece başımda dua et,yerime...Bir masal yaz bana her gece farklı bir yazı ile...sonra fısılda kulağıma yavaşça...Önce rüyama girsin anlattıkların,sonra gerçek oluversin bir anda...

Bir kez de vermeden almayı denet bana...En azından verdiklerimi alabilmem için dua et kızına...

Verdiğin öğütleri zamana uyduramıyorum ben...Zamanı öğütle baba...Bana ve ruhuma ayak uydursun birazcık n'olur...Eriyorum yoksa...O çok sevdiğim yağmur damlalarının altına geçmeye korkuyorum artık...

Ufaldı bedenim..yok olup gidiyor ruhum...

Bir masal anlat,ona inanayım...Onu yaşayayım...!

30/1/2010 - Kırk yıllık hatır...!

Haydi birer köpüklü türk kahvesi içelim...Ben içmekteyim...Sizlerde buyrun bana eşlik edin,eski yıllardaki gibi...!

Çiğ kahve tanelerinin tadı bile güzelken,bol köpüklü olanının tadına doyum olur mu ki?...!

Eee peki falıma kim bakacak ?

Falımda neler çıkacak...! ?

Pek merak ettim doğrusu...