Geçecek...

2013-10-02 23:14:00

Ben bilmek istemiyorum ki.

Vallahi de billahi de bilmek istemiyorum.Herkes beraber öğrenip,acaba nedir nasıl bir gidişat izlenir demek istiyorum.

Ama hayır ben konulacak teşhisi haftalar önceden biliyordum.Yapılacak olan tedaviyi de bir kaç ihtimalden biri olarak tahmin ediyordum.

Bugün annemi hastaneye yatırdık.Halam yanında kalıyor ben evde.Gerçi ben nerede olduğumu bilmiyorum tam olarak.Beynim hastane annemin yanında.Bedenim burada babam ve kardeşlerimle.Kah evdeyim çalışıyorum,kah dışarı çıkıp işleri hallediyorum bir bakıyorum,kendimi hastanede bulmuşum.

Ve farkettim ki ben bugün öğle yemeğiyle duruyorum.Ama olanlar öyle doyurdu ki beni,açlık hissetmiyorum.

Üzgünmüyüm,çok hem de çok çok.Ama görseniz beni sanki şebek maymunuyum.Ben bu aileden değilmiyim diye düşünüyorum.Nereden buluyorum bu kadar motivasyonu.?

Herkesin bugün öğrendiği sonucu benim önceden tahmin ediyor olmam mı bu gücü veriyor diye düşünüyorum.

Sebep neyse ne;böyle olmaktan mutluyum.

Bugün bir kez daha öğrendim ki,ailenden başka kimseden birşey beklemeyeceksin.Annen hasta ise,bir yanın yok demektir.Kimse tamamlamaya uğraşmaz zaten de,istese de başaramaz.

En yakın arkadaşın can olur,kardeş olur,herşey olurda birileri yapması laızm gelen tek birşeyi yapmaz o an.

Anlarsın ki kimseden birşey beklemediğin halde üzülmüşsün.Kırılmışsın ve bir kez daha anlamışsın kendi ayaklaırnın üzerinde durman gerektiğini.Ve bunu şimdilik iyi yapabildiğini.

maksimum 10 gün sürmesi beklenen tedavi sürecinin ilk gününü geride bıraktık inşallah.

Ruuhum dağınık.İyi değilim fakat çok iyi görünmek için ne gerekirse yapabilirim.İnsan üstü br varlık olma çabasındayım.Başaracağım eminim.

Ve son günlerde dostlarımla sürekli sarf ettiğimiz cümle;

Geçecek,bu da geçecek...Geçecek elbet...Biraz sabır...Mutlaka geçecek...Birlikte atlatacağız...

Şu kırgın gönlüm,yorgun,düşünceli,parçalara bölünmüş,acıyan,korku salan ama herşeye rağmen umut dolu  yüreği;sizi çok seviyor dostlarım.Azsınız ama aslında çoksunuz.Öyle çok ki,bedenimi kaplıyor ruhumu sarıyorsunuz.

Siz o adı lazım olmayan,kendini zaten bilen canlarım;Beni Yaradan varlığın hediyelerisiniz.

Kalbi annem için merakla çarpan,kendi derdini unutup,durumu öğrenmeye çalışıp bana destek veren herkese teşekkürlerimle

 

 

104
0
0
Yorum Yaz