Kafamda bir dolu düşünce ile çıktım yola...! Diye bir cümle kurmak istiyorum.Ama kurmadan önce yaşamalıyım ki yazının devamı gelebilsin. Oysa ki ben beynimin her bir zerresi düşünce ile doluyken,evimde oturuyorum... Ben oturdukça onlarda yerlerini sabitliyorlar kendilerince,beynimde... Geçen gün bir yorum aldım."eskiden bizlere mutluluk saçardın...şimdi ise hüzün dolu yazıyorsun"/kelime farklılığı olabilir ama anlam aynıydı/ Ben yine mutluyum...Ben yine umutluyum...Kendimden hiç birşey kaybetmedim.Ama bu ara içimde kalmış,daha önce yansımamış taraflarımı dışa vuruyorum... Bundan pek de hoşnut değilim aslında. Kimileri iyi yaptığımı söylüyor.Çok değiştiğimi iddia edenler de var... Ama ben/BibiS/ değişmedi... Sadece daha rahat artık...Aslında bir bakıma hiç de rahat değilim. Eskiden kimseyi önemsemeden yazardım.Şimdi kalbimin tüm kapılarını yazılara açmama rağmen,beni okuyan ve arkadaşım olan insanların tepkilerini de önemsiyorum.Bu bakımdan yazacaklarımı zaman zaman sınırlıyorum da aslında...Kimi zaman sıkıntı veriyor bana. Ne kadar çok,tanıdığınız,bildiğiniz insanlar okursa yazılarınızı,o denli kısıtlıyorsunuz cümlelerinizi.Bu ben de sanırım biraz ters etki yaptı.Yazacaklarımı sınırlamıyorum da sadece cümle araları,kelime oyunları ile arayı buluyorum... Zaten gerçekler de kelime oyunlarıyla yansımaz mı bizlere...? !
Şarkıya kulak veriniz lütfen...Uzun bir aradan sonra tekrar melodik bir sayfa çıkıyor karşınıza...:) /sayfanın yüklenmesi biraz zaman alabilir...! /
depresan
illa ki vardır !
sayfanın tamamen yüklenmesini beklersen,duyabilirsin.ben duyuyorum.
tekrar dene bakalım duyabilecek misin...beğeneceğini umuyorum...
beni boşaltmanın bir yolu varmıdır acaba!
gerçeklerin neyle yansıdığını artık bilmiyorum.. kelime oyunlarnda mı hakketten!
bu arada ben şarkı falan duymuyorum =S
