...

Su

Fri, 06 Nov 2009 16:47:00 +0200

Bir yazasım var sormayın gitsin...Acayip derecede anlatmak istiyorum ne anlatacağımı bilmeden...
Bir kitap yazmak istiyorum aslında hemen şu an da...
Öyle çok susadım ki yazmaya...Parmaklarım yetişmiyor...Bant kaydı falan olmalı...Anlatmalıyım yüreğimdeki herşeyi...Biri gelsin mantığımı ellerinin içine alsın benden uzaklaştırsın...
Tamam kızılmasın felsefi bir yazı olmayacak bu...
Geceler boyu ağlarken düşlediklerimi yazacağım belki...Ya da beni en mutlu eden zamanlardaki kavramlar çıkacak gün ışığına...Ama nasıl...
Kalıplı cümlelerden kaçınarak nasıl olacak bu.Daha önce hiç olmayan bir yazı olmalıymış.Öyle yazmalıymışım ki felsefe olmadan,edebi bir tarz oluşturmadan kalem oynamalıymış.Kolaysa gel sen yaz diyorum içimden...
O duymuyor beni...
İçimde kuşlar uçuşuyor şu an...Bir yerlerde bir çocuk doğdu belki...Benim bebeğim mi yoksa,yıllar sonra bir mucize sonucu dünyaya gelebilecek olan...!
Bebek ve benim olan...!
Mümkün mü bu...
Bilmem...
Emin değilim.Henüz hayallerim o kadar büyümedi...
Aslında kurduğum hayalleri hiç bir zaman söylemedim ben...
Kimse bilmedi...Kimse Duygu hayal kurabilir onun da bir kalbi var diye düşünmedi...Yaşar ve geçer unutur gider denildi...Unutulmadı oysaki...
Unutamazdı ki...
Bir gün bir kızım olsun hayali vardı hep içimde...Her yenildiğimde hayata, yeniden kurdum o hayali...Ve yaşattım içimde ismiyle birlikte doğmamış bebeğimi.Adı Su olmalıydı...
Bir gün doğacak mıydı?
Bir gün biri beni sever de bana bu armağanı verir miydi?
bilmem,bilemem...
Bilinmezlikte yaşamak ne kötüdür bilir misin sen?
Kalbin cıvıl cıvılken,o k.. ( devamı )

ya öyle ya böyle

Fri, 06 Nov 2009 14:45:00 +0200

Ya şablona uygun bir avatar resmi bulacağım ya da şablonu değiştireceğim...
uygun avatar bulupda göndermek isteyenler için strange_witch8484@yahoo.com adresinde olduğumu hatırlatmak isterim efendim :)

.. ( devamı )

Cezmi Ersöz'den Duygu Asena'ya

Thu, 05 Nov 2009 18:51:00 +0200

"Kimi sevsem, onun hep uzakta bir sevdiği vardı, unutamadığı ilk aşkı ya da onu terk edip giden sevgilisi... Kimi derinden sevsem, o bir başkasını derinden hatırlardı. Öylesine çok sevdim ki onları, başkalarına duydukları sevgiyi anlatmalarını sessizce, içim acıyla kanayarak dinledim. Beni yitirmekten hiç korkmadılar; çünkü onlara göre fazla iyiydim; bu yüzden ilk anda vazgeçilebilirdi benden.

Beni terk edenlerden tek bir isteğim olurdu. 'Ne olur, bir daha beni aramayın! Çünkü ben kolay unutamıyorum. Çünkü ben size duyduğum o akıl dışı aşk yüzünden keder bahçemi dağıtıyorum. Çocukluğumun o güzel bahçesini.' Böyle derdim onlara ama yine de ararlardı beni... Soluksuz ve umutsuz kaldıkları bir gece mutlaka akıllarına ben gelirdim... O, yedek sevgili! ..."
Cezmi Ersöz

En sevdiğim ilçenin,en sevdiğim kitapçısında,en sevdiğim yazarın kitabını gördüm...Almaya niyetlendiğim her kitap gibi onunda arkasını çevirip kapak yazısını okudum.O an ilk aklıma gelen şey siz okuyucularla paylaşılması gerektiğiydi...
Sonra onu bırakıp elimden,Duygu Asena'nın Aynada Aşk Vardı isimli kitabını aldım...
Çok isteyipde, ilk kez okuyacaktım. Heyecanla kitabı açıp, yol boyu elimden bırakmadım...

Kitap

Thu, 05 Nov 2009 00:00:00 +0200

Bugün, yaklaşık 250 sayfalık bir kitabı /tekrar/okumuş gibiyim...!

Dün yazılmış olup, bugün yayımlanan bir cümledir üstte okuduğunuz.

.. ( devamı )

Ve yarın

Wed, 04 Nov 2009 14:39:00 +0200

Vee yarın için Kadıköy yolu görünür...!
:)

.. ( devamı )

Öyle işte

Wed, 04 Nov 2009 00:07:00 +0200

Öyle çok yazasım var ki son günlerde.Ne zaman yok ki diyenleriniz olabilir,haklısınız.Hayatımın her döneminde yazdım ben.Buradan önce ve buradan sonra diye ikiye ayırabilirim hayatımı.Ama burası muhakkak olmalı...Sonrası değil şimdisi kalmalı...
Kızgınlıklarımı yazdım buraya,hüzünlerimi de ve hatta bu taş kalbimin aşklarını da...
Ama bunu kimse bilmedi...
Ben bile bazen farkında olmadım yazdıklarımın içindeki anlamı...
Yaşamadan önce yazdım çoğu kez...
Öyle yazdım ki,yazdıklarımı yaşadığım bile oldu...Bu hayal kurmayı beceremeyen yürek,yazdıklarını yaşadı zamanla...
Çok pişman oldu sevdiği için...Belki herkeslerden zor severdi ama sevince kendisinden nefret eder oldu...
Öyle çok sevdi ki bazen,hem de onu unutanları...Onu aslında hiç sevmeyenleri...Çok değer verdi bu yürek ve hep değersizlikle ödüllendirildi...
Aşık olduğunu anladığında bile,aşık olduğu adam gitmişti çok uzaklara...Çok gitti peşinden...
Pek çoklarının peşinden...
Ama yoruldu bu küçük beden...Teklemeye başladı artık kalbi...
Her yolun sonunda aynı kaderi gördüğünden belki de artık çıkamaz oldu gönül seyahetlerine...
Gidemedikçe ruh gezintisine,kalbine yöneldi kalemi,eskileri yazdı durdu hala bir ümit ile...
Belkiler hep vardı hayatında.Belki dönüşler olurdu gidenler için,belki varolanlar giderdi birgün...
Hiç birşey garantisinin olmadığını öğrendi zamanla...
Ve kimseye güvenmemeyi...
Hayat çok acımasızdı...Ve hep can acıtmıştı...HEP...
Mutluluk nasıl bir şeydi..?İzin vermedi bu yüreğin onu tatmasına...
Ve herşeye rağmen umuduna sarılıp bu kalp bekledi,neyi beklediğini bilm.. ( devamı )

Issız kelimeler

Tue, 03 Nov 2009 00:08:00 +0200

Söylemek istediğim onca şey varken,gem vuruyorum kalemime...
Kimseden korktuğumdan falan değil
Kendimden kaçtığımdan belki de...Ya da yok hiç bir sebebi, anlatacak bir şey de yok belki...
Belkilerde yaşarken ben, hayat almış başını gitmiş...Yetişme çabası göstereceğime, hala kelime aralarında gizleniyorum...Yoksa gün ışığının yüzüme vurmasından mı korkuyorum...?

not:11 ay sonra Issız Adam filmini yeniden seyretmenin etkisi bana bu cümleleri kurduran...Günün ilk dakikaları ve hala etkisindeyim filmin...Çok şey yazabilirim ama buraya aktarılmasın bu geceki ruh taşmalarım...
Gözyaşlarımda saklı kalsın ya da bir defter sayfasının arasından göz kırpsın bana,bu geceden geriye kalan cümlelerim :)

.. ( devamı )

Aşk ile nefret arası öpüşme

Mon, 02 Nov 2009 10:49:00 +0200

Cumartesi günü,küçük kardeşimle film seyrediyordum...
/filmin adını sormayın, hatırlamıyorum :)/

Filmin baş rol oyuncularından olan kadın ve adam şiddetli bir şekilde tartışıyorlardı,bir an sessizleştiler
birbirlerine odaklandılar ve bir kaç saniye böyle kaldıktan sonra öpüşmeye başladılar.

Filmin başını kaçırdığımız için, o sahneye nasıl gelindi anlayamadık.
Kardeşim bana döndü;
Abla,bu kadınla adam hep kavga ediyorlar.Demek ki birbirlerini sevmiyorlar,aşık değiller.Peki birbirine aşık olmayan bir çift öpüşür mü?
dedi .
Kalakaldım...
Şey,kem,küm...
Ne desem ben şimdi sana.Nasıl anlatsam ki acaba derken,
tamam tamam haydi izleyelim,belki devamında anlarız birbirlerine aşık olup olmadıklarını dedi...!

Ben ki,Doğancığımın her sorusuna mutlak ona uygun şekilde cevap verebilen insanım...Ama bu sefer hiç beklemediğim bir an da beklemediğim yerden geldi soru...Nasıl anlatsam ona bir kadın ve bir erkeği bilemedim...
anlatsam anlar mıydı yaşayanların bile anlam veremediği bu kaosu...
Yaşayacaksın bir gün bebeğim dedim içimden...Yaşayarak öğreneceksin hayatı...!

.. ( devamı )

İçten dışa

Sat, 31 Oct 2009 14:05:00 +0200

Kafamda bir dolu düşünce ile çıktım yola...!
Diye bir cümle kurmak istiyorum.Ama kurmadan önce yaşamalıyım ki yazının devamı gelebilsin.
Oysa ki ben beynimin her bir zerresi düşünce ile doluyken,evimde oturuyorum...
Ben oturdukça onlarda yerlerini sabitliyorlar kendilerince,beynimde...
Geçen gün bir yorum aldım."eskiden bizlere mutluluk saçardın...şimdi ise hüzün dolu yazıyorsun"/kelime farklılığı olabilir ama anlam aynıydı/
Ben yine mutluyum...Ben yine umutluyum...Kendimden hiç birşey kaybetmedim.Ama bu ara içimde kalmış,daha önce yansımamış taraflarımı dışa vuruyorum...
Bundan pek de hoşnut değilim aslında.
Kimileri iyi yaptığımı söylüyor.Çok değiştiğimi iddia edenler de var...
Ama ben/BibiS/ değişmedi...
Sadece daha rahat artık...Aslında bir bakıma hiç de rahat değilim.
Eskiden kimseyi önemsemeden yazardım.Şimdi kalbimin tüm kapılarını yazılara açmama rağmen,beni okuyan ve arkadaşım olan insanların tepkilerini de önemsiyorum.Bu bakımdan yazacaklarımı zaman zaman sınırlıyorum da aslında...Kimi zaman sıkıntı veriyor bana.
Ne kadar çok,tanıdığınız,bildiğiniz insanlar okursa yazılarınızı,o denli kısıtlıyorsunuz cümlelerinizi.Bu ben de sanırım biraz ters etki yaptı.Yazacaklarımı sınırlamıyorum da sadece cümle araları,kelime oyunları ile arayı buluyorum...
Zaten gerçekler de kelime oyunlarıyla yansımaz mı bizlere...? !

Şarkıya kulak veriniz lütfen...Uzun bir aradan sonra tekrar melodik bir sayfa çıkıyor karşınıza...:) /sayfanın yüklenmesi biraz zaman alabilir...! /

.. ( devamı )

Kardeş_ler

Fri, 30 Oct 2009 16:12:00 +0200

Kardeşim mi şakalaşmayı çok seviyor, yoksa ben mi hiç sevmiyorum, bunun kararını veremedik biz...Tartışmalarımızın büyük kısmı da buradan çıkar zaten
Bana takılmayı pek sever kendisi...Yaş olmuş 20 ama hala abla sözü dinlemiyor...
Yapma diyorum.Söyleme bana öyle şeyler,hoşlanmıyorum.
Birazcık kendini hayata bırak diyor bana...Espiri kaldır biraz...
Ablaya karşı gelinmez diyorum.Ablalar istemezlerse yapılmasını, yapmaz kardeşler...
Dinleyen kim tabii...
Geçenlerde;
Merve söyleme öyle şeyler bana dedim
Söylemeye,kendince dalga geçmeye devam etti...
Bak çok kızıyorum kalbini kıracağım diye uyardım...
Dinlemedi...
Son kez uyarıyorum.Bir daha söylemeyeceğim sana yapma diye...!
Çok sinirliyim sus Merve...
Sen bana kızamazsın dedi...Yüzüme baktı...Elimdeki işi bırakıp yüzüne baktım...Gülüyordu...
Güldüm...
Neden kızamazmışım ben sana diye sordum.
Sen beni çok seviyorsun kızamazsın dedi.
Seven insan kızmaz mı sevdğine dedim
Kızar belki ama sen bana kızamazsın...! dedi.
Gel de kız şimdi.
Gel de kır kalbini...

Öyle bir kızarım ki,deneme istersen.Zorlama sabrımı...Üzülüyorum,üzünce seni...İstersen birazcık dikkat et.istemediklerimi yapma...
Cıks ben ne yaparsam yapayım sen bana kzıamazsın.
Konu böyle uzar gider.
Bir gün küçük kardeşime kızıyordum bir konuda...Gülmeye başladı karşımda.
Ablacım sen beni çok seviyorsun değil mi dedi.

Kısacık

Fri, 30 Oct 2009 14:09:00 +0200

Cümle kurmak gelmiyor bugün içimden...
Buralarda olduğumu ve keyifli olduğumu bilin istedim sadece...
Anlatacağım onca şey olmasına rağmen,cümle kurasım yok...
Anlayışınıza sığınıyorum...
Güzel bir gün olsun bugününüz...Ve mutlu bir hafta sonu geçiriniz...

.. ( devamı )

Ses

Thu, 29 Oct 2009 00:00:00 +0200

Bir blogcu buluşması değil anlatacağım...
İki blogcuyuz biz evet ama yüzlerimiz değil de seslerimiz buluştu bugün Ayşe'm ile...
Bir yılı geçti arkadaşlığımız ama bir türlü sesimizi duyamamıştık.Numaralarımızda vardı birbirimizde ama herşeyin bir zamanı varmış demek ki...Bir türlü kısmet olmuyordu.Zaman zaman kızıyordum bu yüzden ona...Sesini duymak istiyorum dedim bir çok kez...
Ama uymadı işte...Gün bugünmüş meğer...Hatta son zamanlarda internette dahi göremediğim için seni,az fırça atmadım değil mi?
Ama hak etmedin mi,söyle? İnsan bu kadar zaman habersiz bırakılır mı hiç,merak ettim seni :)
Öyle sıcak öyle hoş bir ses vardı ki telefonun diğer ucunda...İlk defa konuşuyormuş gibi hissetmedim kendimi...
Uzun zamandır yazışamıyordum bile kendisiyle.Bu telefon işi süpriz oldu bana...
Bir çırpıda, birbirimizden habersiz geçirdiğimiz zaman içinde neler olup bittiğini aktardık birbirimize...En çok da o bana...
Dedim ki,Ayşe ben de mutlu olmak istiyorum sen gibi...Anlatırken birşeyleri,mutluluktan sesim titresin,gülmekten anlatamayayım ama sen anla beni...!
Güldük sonra.Onun neşesi, benim baş ağrımı aldı gitti...
Aylardır internette bile pek sık göremediğim insanın sesi nasıl da mutlu etti beni...!
Tıpkı eskisi gibi...Ne zaman keyifsiz olsam güldürürdü beni...Boşver dertleri,gülelim şimdi derdi...Bugün sesini duydum gülümsedim...Bu sefer derdim yoktu ama senin gülümsetmeni özlemiştim...
Şimdi senden beklediğim iki şey var biliyorsun.İlki,bloğuna geri dönmen...
İkincisi yanıma gelmen :)
İlki için ilk günden beri diretiyorum, hala kararlıyım...Gördüm ki se.. ( devamı )

Yağmur

Wed, 28 Oct 2009 14:20:00 +0200

Başım uzun zamandır ağrımadığı kadar ağrıyor...Kusuyorum,uzun zamandır olduğu gibi...
Ve açım...Sevdiğim ne varsa yiyemiyorum hiç birini...
Görmek bile istemiyorum...
O hiç sevmediğim,nefret ettiğim karanlığın içine atın beni...
Üzerimi örtün ve bırakın öylece...
Saatlerce boşluğa bakayım...Kendi kendime konuşayım...Sonra susmaya çalışayım...
Kafamı elime alıp karşı duvara atma isteği son buldun yeterki...
Karanlığa hapsedin beni...
Herşeyden uzak kalayım...Döndüğümde ağrısız sızısız,yeniden doğuşu yaşayayım...
Mümkün mü bu?
Yapabilir miyim acaba?
Denemeye yeltenebilir miyim ki?

............................

Doyasıya ıslandım...Yağmuru çektim içime...Upuzun saçlarımın her bir teli ıslandı...
Yanaklarım biraz üşüse de yağmurla yıkandı yüzüm gözüm...
Gözlükle bile göremedim etrafı,varsın olsun...Yağmuru hissettim nihayetinde...Ve sokaktaydım...Üstelik yalnız...
Hiç yalnız olmak istemedim oysa ben...Her yağmurda yanımda,elimi tutan birini düşlemiştim...
Ama
Her düş gerçek olsaydı yaşam tek düze olurdu...Gidişatı biz çizerdik o vakit ki,inançlar azalır uğruna ibadetler edilmezdi Yaradanın...Oysa düş_lemek...Hediye gibidir bazen...Ne olacağından habersiz sadece isteklerimizi düşlemek ve her yenilgide yeniden inançlarımızı tazelemek...

Yağmur yağdı ve ben içime çektim bugün...Bir Kadıköy akşamını anımsadım...İç çektim...

.. ( devamı )

Plan

Tue, 27 Oct 2009 20:25:00 +0200

Günler öncesinden plan yapmıştık.Bu akşam sinemaya gidecektik.ama düngece son anda bir aksilik neşemizi kaçırdı...Şimdi evdeyim...Yarın için plan yapmıştım...
Tam da kıyafetlerimi hazırlıyordum ki,o da iptal oldu...
Olmak zorunda kaldı...!
Plansız yaşayamayan ben,ne planlı ne plansız isteklerimi gerçekleştiremiyorum bu ara...Bunda da vardır bir hayır elbet...!
Leyleği havada mı gördün diyorlardı zaten...Bilinsin ki leylek oturuyor poposunun üstünde...
BibiS de hayal kurduğuyla kalıyor bir köşede...
Sabretmeli yine...Hayatın içinde her alanda olduğu gibi...
Sabretmeli buna da...Şeytanı karıştırmamalı işe...
Allah'a teslim etmeli istekleri ve beklemeli,her zaman olduğu gibi...
Ama BibiS beklemeyi sevmiyor bu da var.Ve insan neyi sevmez ise onunla karşı karşıya mutlaka geliyor.Benim de payıma çoğunlukla sabırla beklemek düşüyor...

/çok kuvvetli baş ağrısı/

.. ( devamı )

Enteresan ama Bilimsel

Mon, 26 Oct 2009 17:22:00 +0200

İnsanın doğumundan ölümüne dek büyüyen iki uzvu varmış.Diğerleri bir süre sonra evrimini tamamlasa da,kulaklar ve burun insan yaşamı sonlanana kadar büyümeye devam edermiş...!

Bir kaç gün önce tvde,ismini unuttuğum bir doktordan duydum.

.. ( devamı )

Düne dair...Satır başlarından sonra şimdi ayrıntılar :)

Sun, 25 Oct 2009 14:31:00 +0200

Şimdi efendim,aşağıdaki yazıda satırbaşlarını verdiğim buluşmayı bir de etraflıca anlatayım sizlerle paylaşalım istiyorum.
Cuma gecesi aniden kendihalindeaşk bloğu sahibesi arkadaşımla tanışmak geldi içimden...
Zaman zaman e postalarla iletişim içinde olduğum birini reel yaşamımda da görüp,sohbet etmek istedim...Kalemhane arkadaşımın aracılığı ile gecenin bir yarısında karar aldık ertesi gün buluşmaya...
Dün saat 13 de Haldun Taner sahnesinin önünde beklemeye koyuldum her ikisini de...
Sıcaktan başıma güneş geçti azıcık ama olsun...Yarım saat kadar bekledikten sonra karşımda buldum kendilerini...
Bir pastanenin üst katında oturmaya karar verdik...
Şeker mi şeker bir kız,kendihalindeaşk...Beklediğimden daha sıcak,daha samimi,çok daha güler yüzlü...
Kalemhaneyi anlatmaya gerek yok...Onu yıllardır anlatıyorum zaten...:)
Sanaldan reele hayatımda önemli, çok önemli bir yeri olan insan kendisi...
Bu önemli insan,bir güzel insanla tanıştırdı dün beni...Gerçi ben zaten tanışmıştım kendi çabalarımla ama yüz yüze getirdi diyelim haydi :)
Dedim ki ben şimdi ne konuşacağım kızcağızla.Ortak yanlarımızı bilmeyiz,biribirmizi pek de tanımayız...Sonunda kendisinden dahiane bir fikir geldi..."Konuşacaklarını,kağıda yazar eline veririm" Heh dedim tamam bak o olur işte...
Ama ezberim kuvvetli değildir benim...Öğretirsen hiç konuşamam...
Ve sonunda iki güzel insan karşımda belirdi birden bire...Koşup sarılayım dedim ikisine de ama ayıp olurdu şimdi daha ilk görüşte :)
Neyse efendim,oturduk bir yerde laf lafı açtı sohbet koyulaştı...Altta saydığım menüde ki yiyecekleri tüketmeye başladık hep birlikte.Ben sadece çayı tercih edince kalemhane bir bakış attı ama biliyoru.. ( devamı )

Düne dair

Sun, 25 Oct 2009 12:02:00 +0200

Sıcacık çay,
Kahve kokusu,
Pasta,
Kazandibi,
Çikolota,
Börek,
Su,
Fal =inatlaşma :)
Sohbet,sohbet,sohbet,
Fotoğraf...
. . .
Otobüs tahmininde yanılma :)/ben değil tabi ki/
Tekrar görüşme temennileriyle ayrılma...

Var mı unuttuğum bir şeyler?

not:Şimdi,yine üstü kapalı yazdın,kişilerin adını vermedin diye kızar birisi...İçimden böylesi geldi napalım yani..Ayrıntıyı kendisi versin de,biz de okuyalım o halde :))

.. ( devamı )

İyi ki doğmuşsun

Sat, 24 Oct 2009 20:14:00 +0300

Blogda doğum günlerini kutlamak adetim değildir.Yıllar önce iki arkadaşımın doğum günleri aynı gündü ve onlar için bir yazı yazmıştım....Şimdi canımın içi,hayatımdaki en önemli insanlardan biri için yazıyorum.
İyi ki doğdun...İyi ki varsın...
Fikirlerim yetmediği noktada yanımdasın,duygularım karıştığı an çözümleyebilen tek insansın...
Kızarım sana bazen ama haberin bile olmaz senin...Nasıl olsun ki.Seni üzmeye yüreğim dayanmaz benim...
Güven olgusunu üzerine yapıştırdığım sadce bir kaç insandan birisin sen...
Yıllardır yazdığım mektuplara kaç tanesini daha eklesem yine bitmez sana kuracak cümlem...
Hayatımın en önemli erkeklerinden...Abicim...Kuzenim...Canımmm....
Doğum günün kutlu olsun...

İyi ki doğmuşsun..... ( devamı )

Küçük notlar

Fri, 23 Oct 2009 14:23:00 +0300

Sebebini bilmediğim bir asabiyet hakim bugün ruhuma...

...................................

Başım çok ağrıyor...

...................................

Çay eşliğinde kurabiye yemekten içim dışıma çıktı...Ama çok da güzel oluyor...

.....................................

Kadıköy'e ayak basmak istiyorum.Çok özledim kalabalığı...Kalabalıkta nefes almayı...
Ve artık vaktim de var...

....................................

Sorumluluk almayı severdim...Ama hiç bu kadar sorumluluk almamıştım...

...................................

Dudaklarım uçuklamış...Acıyor...

.................................... ( devamı )

Aşk

Thu, 22 Oct 2009 23:08:00 +0300

"Ordan/yürekten/ birkere çıktımı, havadaki mikrobu aldımı, bozulmaya başlar anlamazsın. Çünkü gerçek hayatın bir parçası olduğundan, gönül ardı etmeye başlarsın. Gözünle gördüğün yere koymaya çalışırsın.Sürekli birşeyler değişir ve bir bakmışsın içinden çıkardığın şey yok. Şaşırırsın anlayamazsın,sonra sonra çıkar ortaya. Zaten elinde tuttuğun aşk öyle çok deforme olmuştur ki tanıyamazsın artık onu."
Demişti bir gün...
Düşüncelerimin eksik kaldığı yerde benim yerime düşünebilen insan...Fikrime fikir katan,umutlarıma umut ekleyen insan...Aynen aktarmak istedim...

.. ( devamı )