Öyle bir şey ki içimdeki...Anlatılmaz yaşanır cinsinden... Yaşamakda herkesin harcı değildir ama...Dayanıklı olmak gerek,kuvvetli durmak şart. Yoksa ... ! Yaşam ne zor diye düşünür oldum ben...Her anından keyif almaya çalışırken,keyifsizliklerini kafaya takar oldum bir süredir...Takıntılısın diyorlar bana...Umursamaz olmalısın yoksa yaşayamazsın diyenler de oluyor...Can çıkmadıkça huy çıkmazmış... Can çıkarsa,ruh kalır ki geriye bu da insanı daha çok zorlamaz mı ki... Bedensiz bir ruhu yaşatmak ne denli çaba ister bilir misiniz ? Siz unutmak istemedikçe,o kendini sizden çeker...Çektikçe uzaklaşır uzaklaştıkça unutursunuz... Balon misali uçar gider ruh...Gözlerinizin önününden... Havalanırsınız ardından...Yakalamak istersiniz,bir daha hiç bırakmamak...Ama nafiledir... Giden gitmiştir ve size el bile sallamamıştır... Siz sadece düşünen ve bedenini kurt gibi yiyen bir varlık olur çıkarsınız ama ruh tazedir.Yeniler kendini... Bir üst cümlede anlattıklarınızdan farklıdır şimdi yazdıklarınız... Yarın da bu günden farklı olacaktır besbelli...Bu demektir ki zaman değişkendir... Değişen zaman içerisinde bir tek sen kalma aynı olan...Yoksa yıpranmaktan başka hal çare kalmaz...
Madem değişken herşey...Sen de hayatın sularına bırak kendini... o aksın sen yüz...Sadece atacağın kulaçlarda olsun aklın... Gerisi boş...Bir adım sonrasını hesaplama...Şimdide kalma...yarınlara zaman tanı...Tavsiyemdir sana...
Giderayak esenler çok da güzel esmişler... Bunu yazarkenki ruh halini çok merak ettim, ama hoş bir yazı olmuş. dönüşünü sabırsızlıkla bekleyeceğim canım.
kime tavsiyendir bilmem ama benim hayat felsefem bu zaten...
Dünü düşünüp vah deme
yarını düşünüp panikleme
sadece bugünü yaşa
işim olmaz ne dünle ne gelecekle...
saygı ve selam
benim blogda az biraz dolaştıysan görmüştürsün,bir anım bir anıma uymuyor...her ezgiyi barındırıyor ruhum...
alıştım kendime,sen de alışmıştırsın sanırım
sevgiler