Uyuyakalan Hayatlar

2013-09-29 20:13:00

Ne anlatılası bir yaşamım var ne de unutulası. Nefes alabildiğim sürece yazmaya yeminli oluşumda,kelimelerimin sırrı. ... Yaşadıkça öğreniyor insan ve tanıdıkça insanları. Bakarken göremiyorsun da görünce anlayabiliyor musun hayatı. Kim ne yaşamış,kim kime ne anlatmış.Neden öyle demiş de neden böyle davranmış...Herşey bir muamma iken,sen kendini tanıyabildin mi önce ona değinmeli. İnsan kendini tanıdığı vakit aşıyor hayatındaki engelleri.Kendiyle barışık olabilmek için,acının da en dibine vurmalı ve oradan nirvanaya ulaşmalı.Sen kendini aşamaz isen,hayata dair nutuk atmak da neyin nesi diye sorarlar ki verecek cevabın yok ise orada bitersin işte. İnsanlığının devamlılığı için araştır-oku vs ama kendini tanımaktan geri kalma herşeyden önce.Hayat değişiyor deriz ya hani;insan değşiyor en önemlisi.Kişi başkalarını tanıyamaz iken kendinde aramalı bu değişimin sebeplerini. Sen değiştin mi,neden ve niçinlerine eriştin mi.Kendinle savaşın bitti mi en önemlisi.Herşey tamam mı.Acıların,hüzünlerin,mutlulukların tadına varabildin de hazım yolların kabul etti mi her birini. Sonra başla hayatı irdelemeye.Tadını çıkara çıkara oku canını.Geviş getire getire var tadına güzelliklerin. Herkes aksini söylese de sen savun evrenin makbul bir yer olduğunu,ne verirsen onu alabileceğinden şüphe duymadığını.Kendi düşüncelerini evrene empoze etmenin olumlu sonuçlarını aktar insanlara.Herhangi bir konuda örnek olamıyorsan insanlığa sorgulamaya devam yaşamını. Ve binbir türlü aksilik varsa hayatında,hala eksiklerin olduğunu unutma.Sıkı sıkıya sarılamamışsın demekki o yüce varlığın sonsuz gücüne. İstemeyi bilmek lazım önce ve verilmediğinde aramak gerek bir hayrlı taraf.Velakkin,son söz gelmez tıp ki ilk sözün bitmek istemediği gibi.Her cümlem bir... Devamı

Mutluluk bir seçenektir

2013-09-27 00:03:00

Zor günler geçirmekteyim.Herkes gibi ben de gitgeller yaşıyorum.Geliyor sıkıntılar da kaçı geçiyor bilmiyorum. Bildiğim bir şey var ki onu da anlamlandırmakta zorlanıyorum.Ben neden ne yaşarsa yaşayayım çok pozitifim.? Bu sorunun cevabını aradım tüm gün.Bulamadım. Neden herşeyi içimde yaşıyor da son derece pozitif yansıyorum insanlara.Sadece insanlara olsa yine iyi.Hayata o denli mutlu,o denli güzel ve kusursuzmuş gibi muamele yapıyorum ki.Evren benim gözümden görse yer yüzünü değil Polyanna adı konulamamış yeni bir karekter derdi adıma. Allah'ım son bir hafta bile çok zor iken içimdeki bu enerjiyi nasıl saklı tutmamı ve her daim kullanmamı sağlıyorsun. Önce annem,sonra benim başıma gelenler.Pazar günü geçirdiğim ufak bir kaza 3 gün göğüs kaburgamın beni benden alan sızısı.Ertesi gün sebebi belli olmayan ayak yarası.Beni hayatta iki sebep yıkabilirdi biri bu yara idi. Ona da mı alıştım yani ben.Ona da mı soğuk kanlı olabiliyorum artık. Bu kadar herşeyin düzeleceğine,aslında yaşananların abartılmaması gerektiğine inanmak doğrumu acaba.Kendimden şüphe ediyorum şuan.Kimsede görmediğim bir enerji var bende.Tamam hep vardı ama çok mu abarttım acaba. İnsanların sıkıntısı olduğunda günlerce keyifleri kaçar,en morallisi bile hayata karşı isteksizlik yaşar.Ben neden anlık hislere kapılıp sonrasında herşey düzelmiş gibi davranıyorum bilmiyorum.Acaba ben böyle olmakla hata mı ediyorum. Sadece ailemin ve çok sevdiklerimin varlığına şükrederek bu denli mutlu olmayı başarıyor olmak aslında koca bir yanlış mı ki. Eğer doğru yapıyor isem neden gördüğüm herkes benden bu anlamda farklı. En pozitif olanının bile ufacık acıda yerlere iniyor morali.Yoksa bu bana verilmiş bir hediye mi? Hayatın içindeki tüm zorluklara... Devamı

Canlarım Benim

2013-09-22 21:38:00

Uzun zamandır görüşememiştik.Bu sabah için sözleştik. Sürücü malikanesinde kahvaltı yapmak üzere davet edildim.Canlarım benim,güzel arkadaşlarım.Belki de kardeşim demeliyim.Önce Sezer'im kıymetlim sonra güzeller güzel eşi Büşra'cım.Ne güzel bir gün yaşattınız.Son günlerdeki sıkııntılarımı bilmeden ne güzel de hafifletip aldınız üzerimden. Zamana yenik düşmeyen bir sevgiye sahibiz biz.Hayatlarımıza yeni katılanlar olsa da,kendi ailelerimizi kursak da aynı bütünlük ve sevgiyle devam ediyoruz yolumuza.Öyle bir sevgi ve akabinde samimiyet ki bu,uzun zaman görüşemesek de kalplerimizdeki yer baki kalmakta. Kendimi bildim bileli tanıdığım sanki,ailemden biri ve sırtımı her daim yaslayabileceğime inandığım canlarım onlar benim.Öyleki,her ikisinin de aileleri kendi ailem gibi.Annelerinden babalarına ayrı ayrı  severim hepsini.Kızları gibi görürler onlar da beni. Ahh bir de mesafeler olmasa.Ama bize uzaklık işlemiyor,izin vermiyoruz.Dünyanın bir ucunda olsam yine koşar giderim onlar için.Ve bilirim ki(en azından tahmin edebilirim:) );onlarda gelirler her nerede olsam. Ben onsuz yapamam.Pozitif enerjim,yer yer akıl danıştığım,dostum ve hatta öyle ki ailemden biri kardeşim.Onlar benim canlarım.Ne güzel bir gün yaşattılar bugün.Mutlu yuvalarında huzurlu bir pazar günüydü.Oğuzhan ve ben adeta trafiğe meydan okuduk.Bitmek bilmeyecek kadar uzun yol,şaşırtacak kadar kısa sürede katedildi.Sanki İstanbul trafiği bizim için hiç edildi. Öyleki erken gittiğim için fırça bile yedim,Gidip tekrar geleyim diye teklif ettiysem de pek bir yarım ağızla söylediğimden hemen vazgeçtim.2 durak fazladan yürüyüp geri dönmek ve sonrasında eve tekrar yürümek oldukça zor olsa da hedefe varmak ... Devamı

Bilmiyorum

2013-09-18 18:44:00

Şöyle bir ağlasam da açılsam...Demeye hak görmüyorum kendimde. Sağlam durmalısın kızım diyorum ne o öyle.Nereye kadar diye sorduğumda ise cevap alamıyorum kendimden... Cevapsız sorularda boğulmak üzere ruhum.Kurtuluşum;bilmem ki kurtulur muyum...   Devamı

Eylül'ün Akibeti

2013-09-17 16:10:00

Zor günlerdeyim.Çok zor bir ay geçiriyorum.Bu Eylül bize iyi mi geldi yoksa kötü mü gidiyor bilmemekteyim. Korku getirdiği kesin. Önce halam ve babam göz ameliyatı oldular.Bugünkü kontrollerinde ikincilerinde yolu göründü.Ama çok daha önemlisi var... Söylemeye dilim varmıyor.Düşünmeye kalbim dayanmıyor. Keşke zihnim dursa da araştıramasam,keşke parmaklarım olmasa da araştıramasam diye geçiyor içimden. Okuduğum cümleler peşi sıra geçiyor gözlerimin önünden,tekrar tekrar. Korkuyorum ben. Korkuyorum annemin akibetinden. Allah'ım ihtimalleri hayrımıza sonuçlanacak hale getir.Vereceğin her sıkıntıda senin yolunda ve umutla savaşmayı öğret,acıya yenilmiş kalplerimize. Geçmek bilmiyor saatler ve gelmek bilmiyor nihayete ereceğimiz o gün,o randevu.Neden bu kadar korkuyorum ya hu.!  Neden bu kadar karanlık içim.Neden bu kadar hüzün dolu.NAsıl gelecek bu salı günü de nasıl geçecek o doktor kontrolü. Yüreyememe ihtimalimi öğrendiğimde bile korkmamıştım bu denli,şimdi ne oldu da korku  sardı ruhumu . Bu günleri atlatmamıza yardım et Rabbim.Senin yolundan ve umuttan ayrılmadan,isyan kapılaırnı aralamaya izin vermeden feraha ulaştır bizi. Kimse olmasa da sen yanımdan ayrılma.Ebediyen beni saran varlığın bu zor günlerde de çepeçevre donatsın ruhumu.   Devamı

His_siz (!)

2013-09-16 01:32:00

Ne zamandır içimi dökmüyorum sayfama? Hatırlayamadığım kadar çok oldu şöyle uzunca dertleşmeyeli.Artık eskisi gibi ihtiyaç duymuyor muyum anlatmaya,yoksa anlatacaklarım mı tükendi ?   Belki de hissizleştim hayata. Neden olmasın...Olamaz mı...Olmalı...Belki de çoktan oldu da anca farkına varıldı. ... Çalan telefonlara kayıtsız kalmamdan anladım,eskisi gibi inatlaşmaya başladığımı.Ve inat ediyorsam ben,vardır önemsenmesi gereken bir sebebi. Ya hayat çok yormuştur beni.Ya fazlaca dinlenmeye ihtiyacım vardır ki,inadımın arkasına sığınır,saklarım tüm haliyeti ruhiyemi. Kısaca ben bu ara anlatacaklarımı dile dökmekten mi geriyim yoksa anlatacaklarım mı tükendi bilmemekteyim. Sanırım yaşam beni hissizleştirdi. Öyle ki (...) üç nokta koymak bile içimden gelmiyor ne yazık ki.Sanki her cümle bir sonrakini susturuyor gibi,kısılıyor sesim.Düşünemiyorum ki ne yazabilirim.Tek tasvir ettiğim;yaşamın beni hissizleştirdi. Belki de böylesi en iyisi.         Devamı

Teslimiyet

2013-09-09 01:15:00

Ben artık insanlara karşı çok iyi niyetliyim. Herkes öyle saf,öyle masum ki kızmaya kıyamıyorum.Kim olursa olsun ne yaparsa yapsın oluruna bırakıyorum.Kalbim kırılmıyor,canım acımıyor ya da sinirlenmiyorum. Aile,arkadaş,müşteri,konu-komşu farketmez.Kimseye sinirlenmiyorum.Çünkü biliyorum yaşadığım herşeyin sebebi benim.Ben istediğim ve izin verdğim için yaşanıyor tüm olanlar.Bunu kabul ettikten sonra kendimden başka suçlu göremiyorum etrafta. Kendimi asıp kesiyorum her kabahatta.Kendimi yargılıyor,kendimden eksiklerimi çıkarıyorum.Velakin kalanla idare edemeyecek kadar küçüldüğümü hissediyorum.Biraz faydalı olabilsem insanlığa,biraz iyilik kondursam kalbime fena olmayacak da insan kaybetmeye görsün merhamet sahibi duygularını,geri kazanamıyor bir daha. ... İçine girdiğimiz bu günün akşam üstünde halam ve babam birer gözünden katarakt ameliyatına girecekler inşallah.Kısa süre sonra babam bir gözünden daha aynı operasyonu geçirecek.Annem ise tüm bu işler bittiğinde gözünden anjiyo olması gerekecek.Sonrası şuan için bilinmezlik.Bu gece korku var hanemizde.Endişe var,panik var.Teselli var,moral var vs vs vs.Allahım diyorum tüm sıkıntılarını alabilsem de,rahatlatsam onları.Kahkahalarım dünyaları tutuyor bugün ama girip konamıyorum halamın kalbine.Belli etmese de korkuyor canının yanma ihtimaline. Hele bir de babamın acilen olması gerken bo operasyon öncesinde soğuk algınlığına yakalanmasına ne demeli.Ameliyat fikrine bile alışamamışken,durumun ciddiyeti hepimizi korkutmuş iken ya yarın olamazsam diye düşünüyor şimdilerde.Biliriz ki ne yaşarsak Allah hayırlı olanı nasip eder gönlümüze.Hayırlı bir gün geçirebilmek dileğiyle. İyi haftalar olsun tüm yazıyı okuma zahmetine girenlere... ... ... Devamı

Keyfimin Kâhyası

2013-09-04 23:54:00

(...) Keyifli değilim.Daha ne kadar mutlu rolü yapabilirim bilmiyorum. Dilerim eski "keyif" ve "huzur" uma kavuşabilirim. (...) Devamı

Kalem'im.

2013-09-02 23:58:00

Ne yazsam bilmem ki.Yazmak da kâfi gelmiyor gerçi. Birini alsam karşıma ya da bir duvara anlatsam anlatsam anlatsam.Ben sorsam o çözümlese.Ben anlatsam o dinlese.Sabah olsa ve ardından gece.Ben hiç susmadan konuşsam o bıkmadan dinlese. Nerdeee...Ben anca yazarım böyle.Neyi nereye neden yazdığımı kendim bile bilmeden.İfadesizliğimin ifadesini not düşerim böyle yıllanmış sayfalara...Yine de yazmak güzel be.Bir anlığına bile hayatı bırakıp kelimelerin büyüsüne kapılıyor insan.Harflerin dizilişinden aldığım keyfe keyif katan yaradana şükürler olsun.Bu dipsiz kuyudan ancak son nefesimi verdiğimde benliğim dışında çıkarılmak isterim.Akıl baştan gitmeden,kalemden ayrılmamak dileğiyle.Beni kayıtsız şartsız seven belki de tek sevgiliye selam ile.   Devamı

Yaşam Koçu

2013-09-02 17:52:00

Sanırım benim yaşam kçuna ihtiyacım var. Evet evet kesinlikle var. Çünkü ben artık bu hayatla nasıl başa çıkacağımı bilemez,hayatın anlamını kavrayamaz,doğruyu bulamaz haldeyim. Ne yöne gitsem çıkmaz sokaklarla çevriliyor etrafım.Önümü göremeyecek kadar kör oldu gözlerim. Sırf göz olsa yine dayanbilirim de kalbim de köreldi benim.   Devamı

Patlamak Üzere Olan Ego

2013-08-31 23:30:00

Onun yaptıkları hata.Çünkü farkına varıyor ve geri dönüyor.Affetmek zorundasın. Ama senin tepkin yanlış.Ne haddine ki tavır yapar da fikrini söylersin. Sen de kimsin ki her seferinde yaptıklarını kabul eden birine yüz çevirirsin. ... Oldu Canım,Oldu Paşam,oldu...! Sen tavan yapmış egonun tatmini için sınırları zorlar iken,ben seni affetmek için yeni sebepler üreteceğim. Hı hı aynen öyle.Hayat senin sandığın kadar kolay ve öylesi kabaca yaşanıyor zaten. Anlaşılmayı beklemeyeceksin hiç bir zaman.Önce sen anlayacaksın,kıymet verecek sonra karşılığını bekleyeceksin. Görmez isen yazık boşunaymış deyip vazgeçebilirsin.Ama her defasında hata ettim deyip kabulünü bekleyemezsin. Sen ki benim zaafım değilsin.Sen ki benim vazgeçilmezim değilsin.Sen ki benim değer verip önemsediğimdin. Ta ki o sınırları olmayan egona yenik düştüğünü farkedene kadar.Yok öyle senin boyndurluğun altına girmek,her hatada yanında destekçin olmak.Kayıtsız şartsız dost ya da arkadaş olabilirim.Lakin değer verilmektir tek koşulum. Senin egonu,üzülmek pahasına tatmin edemem.Bugün kabarttığım o tatminsiz egonun yarın başıma neler açacağını çok iyi bilecek kadar tanıdım ben insanları.Ve artık sabrımın sınırları senin yaşattıklaırnı aştı. Olmaz Canım,olmaz Paşam.Artık olmaz...! İş işten geçmiş de fark etmek zaman almış.Esas bu bir hataymış.çünkü farkında olmadan yapılmış.Herşey değişti sanılmış lakin boşuna umuda kapılmış. Şimdi vakit mutluluk vakti.Şimdi vakit yenilenme vakti.Şimdi vakit "huzur" vakti. Yani kısaca,egon yükselirken bende eksilttiklerini derleyip toplama ve hiç birşey olmamış gibi hayata dönme vakti. ... Ağır konuşuyormuşum da kalp kırıyormuşum.Karekterimi bencilliğime satmaktan daha iyidir dil... Devamı

Babamın Gözünden

2013-08-31 19:41:00

Ne zaman bu kadar ihtiyaç duymuştum babama.Ne zamandır onunla sohbet etmek her zamankinden daha fazla keyif verir olmuştu bana.Ondan akıl almak,sıkıntımı anlatmak ne zamandır en güzel rahatlama yoluydu bilmiyorum. Bildiğim tek şey,ben bu ara babamla çok yakınlaşıyorum.Dertleşiyor,adeta onu dost görüyorum. Yapmak istediğim hiç bir şeyde bana karışmamıştı babam.Okul seçimimde,daha önceki işlerimde/üstelik sağlığıma zarar verecek çok unsur olmasına rağmen/ sen bilirsin derdi hep.Kendin için en iyi kararı sen verirsin kızım. Verdim de,ona sorup bana bıraktığı kararlarımdan hiç pişman olmadım.Gönlüm ve mantığımı birleştirip o zor kararı hep ben aldım.Sorumluluğunu da tek başıma üstlendim. Babam bana hep destek oldu.İşten çıkmayı istediğimde,durdurmadı.Tıpkı başlarken verdiği destek gibi,çıktığımda da en iyisini yaptın diye yüreklendirdi. Şimdi bu işimde babama ne zaman zorlandığımı anlatsam,haksızlıklardan dem vursam dayan kızım diyor.Dayan,sonu güzel olacak.Az kaldı,sezon bitiyor işlerin hafifleyecek ve bu günleri arayacaksın.İşe bu kadar alışmışken,bu kadar kendini kanıtlamış ve işi öğrenmiş iken vazgeçme.Herşey geçecek,olup bitecek ama sen umudunu ve gücünü yitirme. Babam böyle söyleyince sinirim geçiyor,yenileniyorum sanki. Ne sıkıntım olsa ona anlatabilecek,onun bir sözüyle hafifleyecekmişim gibi hissediyorum. Ammavelakin bir tek iş konusunda onunla konuşuyorum.Ne anlatsam dinleyecek olan babacım,herşeyin güllük gülistanlık olduğunu düşünsün diye susuyorum."Öyle mutluyum öyle herşey yolundaki tek derdim müşterilerim" gibi algılasın istiyorum. Bazen hayata yenildiğimi,umudumu tükettiğimi,huzurumun ve inancımın tükendiğini,sonra yeniden canlandığımı ve akabinde tekrar yerle bir olmalarımı h... Devamı

Huzur

2013-08-29 22:13:00

Sen haklısın deme bana.Hak vermem gerekmesin sana.Üstünlük kurmaya ne gerek var, yaşayıp gidelim huzurla. ... Her zaman herkes ile mümkün olamıyor ne yazık ki... Huzur bazılarının üzerinde etikettir.Bir kısım insan ise bu kavramla henüz tanışmaya layık görülmemiştir.     Devamı

Son Günlerde . . . Polyanna...

2013-08-24 21:45:00

Son günlerde gerim gerim gerilir haldeyim.Tüm dünya insanının yükü benim üzerimde sanki.Gülmek şöyle dursun,aldığım nefesi veremeyeceğimi  hissediyorum bazen. Yılın en tufaf zamanlarındayım.Kâh gülüyor,kâh ağlıyor,kâh sinirime yenik düşüp kendi kendimi yiyip bitiriyorum.Her halükarda zararı yine kendim görüyorum. Hiç güzel şey olmuyor mu bu süreçde diye düşünüldüğünde elbetteki olmaz mı hiç. Ben başlı başına mutluluk kaynağıyım zaten.Sinirliymişim,üzgünmüşüm,kırgınmışım,kaygılıymışım kime ne.BibiS her daim gülümser en mutlu haliyle. Yaşam başka türlü altından kalkılabilir mesele değil çünkü.Çözdüm ben şifreyi.Araştırmacı gazeteci kimliğim bir de şifre çözer ki mutluluğun anahtarı bende gizli.Öyle sınırsız öyle fütursuz harcarım ki hiç bitmeyecekmiş gibi. Tebessüm ettikçe,kahkahalar birikir yüreğimde.Konuştukça kelimeler sıraya girer zihnimde.Tükenmem ki ben hiç,içimde yaşama dair inatçı bir polyanna besledikçe.     Devamı

Zor Geliyor Bazen...

2013-08-22 21:19:00

Yazmaya doyamıyorum;yazarken yeniden doğuyorum. ... İçim ağır. Dudaklarımdan tebessüm akarken gözlerim hüzün yağdırıyor haneme.Çok zorlar da başarırsam gözlerimi güldürmeyi,yüreğimden taşıyor o vakit acılarım.Sel olup beni boğuyor...Nefessiz kalıyorum,çaresiz,bitap...Ne zor bir hayat bu Ya Rab.! Şükür yaşadığım zorluklar içinde verdiğin hediyelere.Şükür ki,umuda açılan kapıların anahtarını kısa sürede olsa elime tutuşturmana.Şükür Allah'ım acı içinde yüzüme gülümseme yerleştirip,pozitif bi hale gtirdiğin bedenime. Ruhum yaşlanıyor ama ben hala dipdiri kalıyorum sayende. Bir gün gerçekten gülebildiğimde de sana şükredebilen kullarından eyle.!       Devamı