Bir Ben Var Benden İçeri

2013-06-18 20:01:00

Yalnızlığı sevidğimi sanıyor herkes.Öyle güzel yaşıyorum ki yalnızlığımı,öyle büyük bir keyifle ve düzen içerisinde.Gelgör ki içimdeki buhranı bilmez kimse. Bilmesin de zaten.Çaresiz,ıssız,kendi gölgemin peşi sıra bir yalnızlık bu.İki kişiye bölüştürmek istemediğim,kimseyi üzmeye kıyamadığım bir hal. Bu sebeptendir ki,ben her daim mutluyum.Mutlu görünmeliyim.Yıkıldığım anda beni ayağa kaldıracak dostlaırm olduğunu çok iyi biliyorum ama o yıkımlar ki,enkazlarımdan tekrar doğar mıyım muamma. Anlatmak istediklerim var birilerine.Çözmek istediğim düğümler var.Ama ben artık susmayı yeğledim.Tüm çözemediklerime,tüm yoluna sokamadıklarıma,hayallere,gerçeklere,yaşananlara karşın susmayı öğrendim.Yazılar da bile çözülmemeyi başardım artık ki bu tarafımı sevdim.Ben zaten eskiden de böyle değil miydim. Bir gün bir arkadaşım;taş olsa çatlar konuş be hatun demişti.Konuşsam çare olabilecek miydi.! Onun gözündeki çaresizliği kaldıracak gücüm varmıydı ki o günlerde. Çok şükür,içime yönelmeyi ve güzel şeylerden mutlu olmayı başarabilen bir varlığım.Allah'a her daim şükrederdim de şimdi çok büyük bir sebebim var bana özel bana ait.Olmasını istediğim,ama asla inancımın olmadığı.Her gece rüyamda dileğidim,olmaz ya yine de sen bilirsin niyetimi Allah'ım dediğim.Daha ben ne isterim. Mutluyum sırf bu sebepten dahi.Varsın aptal olayım ben varsın zekası geri.Bir tek ben bilirim bu zor hayatın içinde bir şeylere tutunmaya çalışmanın ne demek olduğunu. Benim kavramlarım diğer insanlardan farklı.Sevgiymiş,sevgiliymiş,yaşanmışlıkmış da ayrılıkmış değl benim aklım fikrim.Kalbimde ve beynimde yer eden anılardan çıkardığım mutlulukla hayatımdaki sav... Devamı

Hayat,Sana İnat.!

2013-06-17 17:49:00

Göz damarımı  da çatlatmışım tamam işte.Dahe ne olsun cv mize bunu da ekledik yola eksiksiz devam. ... İsyan etmiyorum Rabbim...Vardır elbet bildiğin.Kimseye muhtaç olmadan yaşıyorum ya şükür diyeceğim ama hayır aslında şuan muhtacım.Verilen 2 ayrı damlayı günde 4 defa kendime nasıl uygulayacağımı düşündüm yol boyunca.Bir damla için anne babayı huzursuz edemem ama kendi başıma d anaısl yaparım bilemiyorum. Bu ara o kadar çok şey üst üste geldi ki nasıl dayanıyorum bilmiyorum.Nereden geliyor bu enerji? Artık patronuma doktora gidiyorum ben 2 saat yokum demeye utanıyorum.Doktor kapısından çıktığımda duyduklaırmı hazmedip yola devam etmek güç de olsa birden fazla kez olanları canlarıma anlatarak yolu bitiriyorum.Merak edilmek güzel şey.Lakin ben kimseyi merakta bırakacak kadar hasta olmak istemiyorum. Öyle keyifli öyle harika bir gündü ki,h,ç değinmeyeceğim bile ama şimdi böylesi can sıkıcı bir sonuç ile karşılaşmak tüm keyfimi kaçırdı. Düşük tansiyon hastalığım için aldığım antidepresanı doktoruma söylediğimde,sen hiç depresyonda gibi değilsin.İnsan bu kadar pozitif iken depresyona giremez ki dedi.Değilim zaten dedim,ben depresyona girmem ki. Verilen ilacın mantığını anlamadı,anlatmaya da uğraşmadım doğrusu.Sevmedim doktoru,daha görür görmez birine benzettim ki,oda da durabilmem bile mucize.Amma velakin şifaya giden yol onun gözleminden geçecekti mecbur dayandım.Umarım iyi bir tedavi yolu seçmiştir de haftaya gideceğim kontrolde güzel şeyler söyler... Bana kalırsa aynı gün aynı hastanede alerji testi yapılmasından kaynaklandı bu göz damarı çatlaması fakat kabul etmiyor meslektaşlar birbirlerinin yaptıklarını.Farketmez kızgın değilim alerji testini uygulayan doktoruma,şifa bulayım yeter bana.Kims... Devamı

+13

2013-06-15 23:09:00

13 yaş... Benim için yeniden doğum...Doğduğumdan beri ölümüm beklenirken,13. yaşımda yeniden doğdum ben.Hiç bir gün inanmamıştım çaresiz denilen hastalığımda yenik düşeceğime.Ne ileri ne geri demişlerdi onlarcası.Bırakın kalsın böyle,nasılsa uzun değil ömrü.! İnanmamıştık ailece,derman aramaya devam etmiştik ömrümüz yettiğince diye. Bir gece sabaha karşı ateşimin yeniden çıkması ve böbrek ağrımın artmasıyla gittiğimiz poliklinikte çıktı Yavuz Amcam karşıma.Herşeyde bir sebep lazımdır ya.O sebebim olu benim yaşama dair. Acilen gittiğim küçük bir poliklinikte hayatımın kurtulacağını bilemezdim.1 yıllık çok zor bir süreçten sonra sandığımızdan daha zor bir ameliyat bizi beklermiş.15 gün sonra evindesin dedikleri hastaneden 65 gün sonra zor çıkabildim.İki böbreğimi de kaybetmek üzere olduğum ameliyat sırasında anlaşıldı.Yanısıra hiç umulmadık bir başka problem daha.Ve ardı ardına korkular,telaşlar,tıbbın yetersiz kalmasına isyanlar. Tam da hastaneden çıakcağım gün yapılan tetkik sonrası 40 derece ateşle yeniden oda açılması.15 gün boyunca bir çocuğun ateş içinde yanması ne demektir bilemezsiniz.Çapa tıp fakültesi gibi büyük bir hastanenin tüm üroloji doktorlarının başımda bekliyor olması,çevre hastanelerden ilaç aratmaları.Babamın aynı gün bir kaç ecza deposundan farklı reçetelerle ilaçla rtaşıması.Hiç birinin fayda etmemesi.Annemin gözyaşları,doktorumun korkusu,babamın yüzünün beyazlığı ve vücudunun yorgunluğu... Doktoruma ben iyiyim derken,anneme "insan kaç derece ateşle ölür" diye soruşum.Bu soru karşısında annemin yıkılışı.Belki de hayatım boyunca bana cevap veremediği tek soruydu. Elimizden geleni yapıyoruz d... Devamı

Yaşamsal Gerçekler

2013-06-11 21:27:00

Yalnızlık sıkıyor bazen.Çokluk bunaltıyor bazı bazı. Karmaşık iştir yaşamak.Ne istediğinizi bilene kadar harcarsınız ömrünüzü.İstediğini anlayıp elde etmek için de kalanını yaşarsın sonunda bir boşluğa açılır ruhun.İstediğin gibi yaşasan da,mücadeleyi bırakıp sıradanlaşsan da sonuç değişmez. Sen olması gerekensindir.Olmak istediğin değil.Oldum sanırsın,o dakika en büyük yanılgıdasın.Uktelerin varssa yaşama devam edersin de,herşey tamam dersen sen eksiksindir. İnsasnoğlu hiç bir zaman tamamlanmaz ya zaten.Ben hep bir kaç eksik kalacağım kesin.   Devamı

UMUT

2013-06-09 13:43:00

8 haziran 2013... Aylardır heyecanla beklediğimiz bir tarihti.4.5 yaşındaki Umut Yağız'ımızın sünnet düğünü vardı bugün.Kır düğünü olacaktı,süprrizler içeren,beklentilerin üzerinde bir merasim ile yemekli kır düğünü organize edilmişti. Hepimiz merakla bugünü bekliyorduk.1 aydır harıl harıl davetli listesini oluşturmaya çalışmaktan büyük keyif aldım.O davetiyeyi ömrümce saklayacağım bir sebep daha;rezervasyon için benim iletişimin bilgilerimin yer almasıdır.İş tempomun içinde biraz zor olsa da çok keyif aldım davetlilerle birer birer ön görüşme yapmaktan ve davetli listesni oluşturmaktan. Düğün mekanına geldiğimizde beklemeye başladık paşamız nasıl sahneye çıkacak diye. Mehteran takımı eşliğinde,tahtta oturarak ve her masayı uzun uzun selamlayark geldi sahneye.Muazzam dakikalardı.Öyle çok duygulandık ki sülalece.Anlatılamaz ki... Annesi Umut'a hamileyken öğrenmiştik,babasının lösemi hastası olduğunu.Anne baba yıkılmış,bizler nasıl toparlanacağımızı ve onlara ne şekilde destek vereceğimizi bilemiyorduk.Çok meşakatli,maddi manevi hepimizin tükendiği günlerdi.Meğer uzaktan anlıyoruz derken hiç tahmin bile edemiyormuşuz bu hastalığı bizler. Ailemizde olmadan gerçek etkisini hissedemiyormuşuz.Biz umut olmaya çalışıp,eldeki avuçtaki herşeyi sererken kuzenimin önüne,Umut'umuz geldi dünyaya.Baba oldu hasta yatağında. Umut oldu yavrusu ona.İyileşmek için çok kuvvetli bir sebebi vardı artık.Eşi tükenmiş halde geçirdiği hamilelik sonrasında,dünyaya getirdiği evladın babaya verdiği enerjiyi gördüğünde değişti ailenin dünyası. Umut anne karnında öyle sıkıntılar yaşadaki,daha doğmadan ölümle mücadele etti aslında. Ba... Devamı

Çok Yönlü Düşünmeli...

2013-06-03 21:59:00

Hiç bir zaman siyaset ile devlet ile ilgili yorum yapmam,yazı yazmam bu sayfada.Bu dmek değil ki söyleyecek sözüm yok fakat bu konularda susmak daha mantıklı geliyor bana,her ne kadar eleştiriliyor olsam da.Fikrim bana kalsın,çokca konuşan var nasılsa.Ama şimdi yazmak istiyorum bir kaç cümle.Yine siyasete deyinmeyeceğim.Son günlerde yapılan eylemlerde bir çok amaç için isyan eden,yürüyen,tepki gösteren insanlar var.Herkes kendine göre haklıdır.Benim ne düşündüğümün de hiç bir önemi yok şu an.Çünkü ben işin farklı tarafındayım.fikirlerimizi savurken başkalarının özgürlüklerini kısıtlıyor isek burada problem var demektir. Dün akşam saat 21 de başlayan tencere tava çalma eylemleriyle birlikte camdan kafamı çıkardığımda gördüğüm manzara ve kulağıma gelen korna sesleri çok ürküttü beni.Yapılan eylem güzel olabilir,insanlar haklı olabilirler yne işn burasında değilim.Katılıp katılmamam da mühim değil lakin o sesleri duydğumda o karmaşayı gördüğümde aklıma babaannem geldi. Yıllar önce vefaatından kısa süre önce 2 kez komaya girip evde uzun süre yatmış dünyadan bir haber sasdece nefes almıştı.Gördüğü tedavi sonucu yaşama dönmesi yüzde on şans iken o büyük mücadelesinin içinde bir fırtına çıkmıştı o günlerde.Sadeece bir kaç dakika süren o inanılmaz fırtına da hepimiz çok korkmuştuk.Herkes noluyor diye cama,balkona çıkarken ben babaannemin elini tutup bir şey yok sakın korkma demiştim.Elimi öyle bir sıktı ki hayattan bihaber yaşayan kadın.Ahmet dedi,İyi mi...Babam iyi dedim bir şey olmuyor merak etme rüzgar çıktı geçecek şimdi.Herkes iyi sakın korkma ben yanındayım.Elimi öyle çok sıktı ki ... Devamı

Bitmemiş miydik Biz

2013-05-29 21:39:00

Sen nasıl bir kadınsın dedi Bağırmak için mi aradın,zaten yakıp yıkmıştın gerek yoktu dedim ve başladı anlatmaya Ne çok mücadele verdiğini farkındayım.Bana rağmen sen ne kadar çabaladın hepsini gördüm,yaşadım,hissettim.Ben seni senden daha çok istedim ama bir yandan da senden kaçmayı çare bildim.Yalan söyledim,inanmadın üsteledin.Sebebini bilmediğin şeyler için destek olmak için kendini yedin bitirdin.Uzaklardan yakın oldun bana,gönlümü fethettin.Mücadeleni taktir ettim ama hiç belli etmedim. Tam da bitti dediğim yerde sıkıntılarım tekrar başlayınca ne yapacağımı,seni üzmeden nasıl kotaracağımı bilemedim. Bitti dediğinde ne hale düştü isem,şimdi bugün o mesajın ile tekrar bir kez daha bittim ben.Senin yaptıklarına rağmen sana yaptıklarımı düşününce kendimden utandım da,özrümü kabul eder misin bilmem. Sen nasıl bir kadınsın ki,hayatının tüm zorluklarına rağmen,destek olmak için çabaladın.Bir an olsun geri adım atmadın.Bir an olsun yeter artık diye isyan bayrağını çekmedin.Vallahi billahi ben böyle olsun istemedim. Şimdi gerçekleri bildiğinde hala yanımda olur musun bilmem ama artık sen üzülme tek isteğim. Şimdi bir karar ver yeniden.Git dersen giderim,kal dersen seninleyim. Bilirim ki ben gitsem de sen benimle kalbimde gelirsin.Dualarını eksik etmez,feraha çıkmam için destek olmaya devam edersin.Bırakta tüm zorluklara rağmen biz olabilmeyi başaralım.Mutlulukları da,sıkıntıları da iki kişilik sırtlayalım. Olmaz mı? BibiS susar,sonsuza dek susmak ister,oracıkta yığılıp kalmak mı,yoksa dimdik durup ona koşmak mı gerek bilemez bu kalp.Bu güne dek beyinle,mantıkla yürüyen kadın,şimdi duyduklarına hissizleşmek için çaba harcar.Ne mantık verebilir olanların cevabını,ne duuygular tar... Devamı

Benden Söylemesi

2013-05-28 22:31:00

Öyle çok derdim tasam,mutluluğum,işim gücüm,yoğunluğum var ki;kimseyle uğraşacak vaktim de,gücüm de,istediğim de yok.Hiç bir zaman da olmadı zaten.Kimsenin tavuğuna kış demedim ben.Siz de demeyin lütfen. Kendi halimde yaşar giderim ben şu sıra.Hem de pek bi güzelce,sakin,usulca.Bozmaya çalışmayın huzurumu,bu sadece size zarar.Ben takmıyorum çünkü çocukca halleri.Siz de uğraşmayın emin olduğunuz düzendeki şeyler ile. Bırakın beni ne halim varsa göreyim.Siz kendinize,ailenize ya da kurmak istediğiniz aileye dönün.Ben öyle yapıyorum çok da huzurluyum.Tabi ki dostlarım ve arkadaşlarım ilgi alanımdalar.Onlara bile tam anlamıyla vakit ayıramıyorum artık.Kendi mutluluğumun derdine düşmüş,sağlığımın peşi sıra gidiyorum hayatta. Bugün doktor koltuğunda bir kez daha geçirdim hayatı gözden.Yine başımda bir başka teşhis,bir başka dikkat edilmesi gereken konu.Tam da dediğim gibi,allerjik durumum ne sıkıntı,ne stres ne de başka şey,bahar allerisi için kullandığım ilaç öksürüğümü geçirmiş ama tam anlamıyla neye allerjim olduğu bilinmediği ve ben genel anlamda bir ilaç kullandığım için vücut o an baskıladığı problemi 10 gün sonra yüze ve vücuda yoğun sivilce olarak geri bırakmış.Sonrası yüzde yoğun yara bere. Kimin aklına gelir bahar allerjisinin bu şekilde baş göstereceği?Eczacı bile şaşırdı bu teşhise.Verilen antibiyotiğin,2 yıl önce beni zehirlediği ilaç olduğunu anlayıp alamayışım da durumun zorluğuna zorluk kattı.Kaldım bir tek antibiyotik kreme.Geçmez ise ki zor görünüyor geçmesi,test yapılması gerekiyor,neye karşı bu hassasiyetin olduğunun anlaşılması için.Bu da maddi olarak sanırım pek bir zorluyormuş bütçeleri.Hastaneler ise fiyat bilgisi vermiyor bu durum için te... Devamı

Tanıyan Beri Gelsin

2013-05-27 14:03:00

Yüzümdeki sivilceler yaraya dönüp hızla da arttığından tüm yüzüm berbat halde.Salı günü 14 de inşallah bir sonuca varacağım.Kendimi tanıyamıyorum,sokağa çıktığımda insanların bakışlarından kaçmayan tepkiler görüyorum.Biri sorarsa ne derim diye düşünüyorum.Benim de bilmediğim bir sebepten bu hale geldim desem inanırlar mı ki.Ama ne yapayım,şimdilik çaresizce izliyorum kendimi. Halbu ki daha günler önceki bir yazımda mutluluk hastası mı oldum ben diye yazmıştım.Zor günler geçiriyor,bir çok sıkıntı içnde iken bile kendimi mutlu hissediyorum.Hayatımdaki güzel şeyleri görüyor gerisini önemsemiyorum.Sadce yaşadığım anda bırakabiiyorum.İlk defa yapabiliyorum bunu.Ailemle huzur içinde yaşadığıma ve bir kaç özel insanın yaşamımda var olmasına şükrediyor,gerisini gerçekten önemsemiyorum.Kendimi;onların olmaması mutsuzluk,eksiklik gerisi boş.Gelir ve geçer,herşey düzelir diye avutuyorum.Avutmak değil aslında gerçekten umursamıyorum.Beni tanıyanlar inanmazlar,ben de kendime inanamıyorum ama vallahi durum bu. Ee peki şimdi durum bu iken yüzümün haline? kendini hep farkında olan biri olarak ben,neyi neden yaşadığımı bilir,doktora gittiğimde bu şundan dolayı oluyor diyebilir,ilacımı isterken yapılacak tetkikleri bile sıralayabilirim.Tıp ve kendi bünyem konusunda gayet bilinçliyim.Ama bu sefer ben de kendimi çözemedim.sıradan bir allerji olsa idi,kullandığım krem ile şimdiye pırıl pırıl bir cildim olmaıs gerekirdi.Neyse,önemsiz şeyler bunlar.Doktora gidince herşey çıkacak gün yüzüne nasılsa. Eski güzelliğime geri dönmem an meselesi.Tam da Sünnet düğünü öncesi,cilt bakımına gitmiş gibi olacağım bu da başıma gelen için sevinme sebebi. sünnet düğü... Devamı

Böcek Katili

2013-05-25 22:00:00

Bir yıldır bir haşere ilaçlama firmasında çalışıyorum.Bunu duyan arkadaşlarım,yakınlarım,böcek katili diye ilk günden beri dalga geçiyorlar benimle.Her ne kadar ben böcek katili değilim,sadece randevu alıyorum diye savunsam da kendimi,gülüp geçsek de bu konu üzerine,bazen vicdan azabı duyduğum olmuyor değildi.İşimi zevkle yapıyor olmam,tüm zorluklarına ve bu tür espirilere katlanma gücü veriyordu.Ben biliyordum ya doğrusunu,inanıyorudm ya kendime,ciddi de söylense banane. Lakin dün akşam ben,bizzat kendim böcek katili oldum.! Evet evet ben bir böceği öldürme teşebbüsüne girdim ve maalesef başarılı oldum. ... Dün gece henüz yatmıştım ki,uykuya dalmışım.Bir ses duydum ne olduğunu anlayamadım.Saat tıkırtısı gibi ama değil,cama vuran yağmur damlası gibi ama değil,kapı tıkırtısı gibi ama değil.Bir süre sonra korkmaya başladım.Oturdum yatağımın üzerine,camdan dışarı çıkardım kafamı ses dışarıdan da değil. Tekrar yattım.Ne oldu dedim senin cesaretli haline.Yat uyu,uyuyunca duymazsın zaten. Aradan saniyeler geçti.sol yanağımın üzerine patt diye bir sesle beraber bir ağırlık düştü.O sesi duymam ve hissetmemle beraber,kendime tokat atmam bir oldu.Yanağıma attığım tokattan sonra hemen kalkıp ışığı açtım.Neydi o öyle.Ne çarpmıştı bana da,neye vurmuş dşürmüştm ben ve en önemlisi de nereye gitmişti o şey. Yerlere baktım,tavana baktım yok yok yok.Tam da kapının yanındaki sehpanın altında gözüme çarpan görüntü.Koskocaman kahve rengi bir kalorifer böceği.Onu gördüm korkum katlandı.Bayılmış,çırpınıyor.Terlikle bir tokat daha attım o haldeki böceğe.Sonra alelacele bir kağıt parçası bulup sarıp sarmaladım,çöpe attım. Ben artık böek katili idim.an itibari ile söylenece... Devamı

Ada

2013-05-23 22:16:00

  Bundan yıllar önce hayalini kuruyorduk.Bir gün senin bebeğin olduğunda ben teyze olacaktım.Senin bir kızın olacaktı adı Ada idi.Birlikte büyütecektik.Zorlandığında,sabrın tükendiğinde,yardıma ihtiyacın olduğunda ben yanıbaşında olacaktım.Öyle ki,hamile olduğun şüphesi düştüğünde aklına,ilk ve tek benimle paylaşacaktın.Başka türlüsü olamazdı ki zaten.O müjdeli haberi beraber verecektik,ailelere.Nasıl ki günün her saati birlikte isek ve her sorunda yan yana dip dibe isek yine öyle olacaktı.Ada'yı birlikte büyütecek,onun her anına beraber tanık olacaktık. Senin mutlu olduğunu görmek için,yapamayacağım hiç birşeyin olmadığını biliyordun.emindin bundan.Önemli hatalar yaptın,yanında bir tek ben vardım.Önemli sıkıntılar yaşadın,altından beraber kalktık.Susmaksa sustuk,konuşmaksa kendimi öne atıp seni savundum.Annenden korktuğunda kabahatini ben üstlendim,annemden korkmadan.Başın sıkıştığında beni buldun yanıbaşında.İlk işine girdiğinde,ilk mesai gününde site kapısında ben karşıladım seni tüm enerjim ile. Ben işe girdiğimde sana haber veremedim diye küstün günlerce. Anneler salonda otururken sabahın 5 inde sen benim yatağımda uykuya yenik düştüğünde,sohbetin tam ortasında,uyanma diye sessizce izledim seni.Annen kızdı böyle yapılır mı diye.Sus dedim rahatsız etme. Sırf senin canın istiyor diye gecenin yarısı,sabaha karşı yaptığım yemekler.Sen mutlu ol diye,yalanlarına ortak olup annene karşı mahçup olmalarım.Sen yanlışsın diye kadıncağıza kafa tutuşlarım.Ve herşeyden önemlisi,beni sevdiğine inanıp da,canımın son damlasına kadar yüreğimin kapılarını sana açışım. İlk evliliğindeki kına öncesi o gece.!Mutfakta sana yapma diye yalvarışım.Herkes hazır vazgeçemem derken sen,ben alırım üstüme yükü.Annenle kon... Devamı

Hayatın Gerçeği.!

2013-05-22 22:44:00

Canım..Kuzumm...Bebeğim...Ablasının canı,bitanesi.Oğlum... Odasından pek de çıkmayan bir çocuk olmasına rağmen,annesi ben eczaneye gidiyorum deyip evden çıkınca geldi yanıma.Salonun ortasında durup yüzüme öyle bir baktı ki,gitmiyor aklımdan.Gitmiyor gözlerimin önünden. "Çok mu ağrıyor,karnın?" dedi.Yok dedim inanmadı.Birazcık dedim,azıcık ağrıyor.Geçecek biraz sonra. Bir kaç saniye daha baktı yüzüme,gitti odasına. Ne hakkım var dedim benim onu üzmeye.Ne hakkım var halamı gecenin bu saatinde yormaya.Ama elimde değil.7 ayrı ilaç içiyor olmam rağmen dinmiyor işte.Tıp çaresiz kalabiliyor bazı durumlarda.Direnmekten değil de,insanalra açıklama yapmaktan bıktım bu gibi dönemlerde. Sabrım var.Var da nasıl dayanıyorsun diyenlere anlatacak kudretim yok artık.Neyin var diyene sanane deyip kendimi odama kapatasım geliyor. Ve en önemlisi,en ağır sıkıntıların göbeğindeyken böyle oluyor ya o zaman anlıyorum işte hayatın ne olduğunu.Ne gereksiz,ne önemsiz şeyler için dertler edindğimizi Benim bu sancıdan elde ettiğim en önemli şey,hayatın gerçeklerinin,kafamıza taktıklarımızdan çok daha farklı olduğu. Eğer siz hala aşka,ihanete,yalana,riyaya üzülüp kendinizi harap ediyorsanız,çaresiz bir hastalığın pençesine düşmemiş,hiç bir ilacın yeterli olmaıdğı sancılar çekmemişşsiniz ve pek tabi ki yeterince şükretmemişsiniz demektir. Şükür,şükür Rabbim...Bana bu acıyı verdiğin,kendine çok daha fazla yaklaştırdığın,hayatın gerçeğini bir kez daha farkettirdiğin için... Senin verdiğin herşeye sabredecek gücüm var benim.Yeterki yanımdakileri üzmeyeyim.Tek derdim o şimdi.Onların gülen yüzü benim sancım ile solmasın yeter bana.Ben sana sığınıp herşeyin altından... Devamı

Ya İnansaydım Şimdi Ne Olurdu Halim

2013-05-21 17:03:00

Düşünmeden edemiyorum.Biliyorum ben yalnızken daha mutluyum ama yine de düşünüyorum işte.Senden istediğim tek birşey var iken,neden herşey tam bir o eksikti ki. Tıpkı benim hayatımdaki eksik gibi... Yani yine mi olmadı.Yine mi yanılgı...Yine mi yarım kaldı,yıkık yanlarım.Oysa tamamlamaya söz vermiştin.Umarsızca inanmak istemiştim.İyi ki bu sonu tahmin ederek günlerimi geçirmişim...Yine de seni sevmek güzeldi.Sevebilmeyi becerdiğime sevindim.Birazcık da sevilseydim...Bir ömür adayabilirdim...İyi ki inan bana dediğinde mantığıma yenik düşmemişim.Yoksa şimdi yeniden kendime yenilecektim.Oysa ben tazelendim.Yenilendim.     Devamı

Sevmek Öyle Bir şey Değil

2013-05-18 18:50:00

Sevmek öyle birşey değil Sevmek;gözlerine baktığında dünyanın değişmesi demek Sevmek;yalanlar söylese de,masumluğuna inanmak demek Sevmek;her daim sana ait olduğunu hissetmek,hissettirmese de bilmek demek. Sevmek;kulağının duymadığı,gözünün görmediği,dilinin işitmediklerini de hissetmek demek. Sevmek;tüm dünya karşı koysada,mücadele etmeye layık görmek demek Ama sevmek,ilk önce inanmak,sonra güvenmek,sonra bağlanmak demek.Ve her ne olursa olsun,canın yandığında dahi bırakmayı aklının en ücra köşesinden dahi geçirmemek demek. Onsuz olmayı kabullenmek,ama onun mutluluğunu istemek demek. Fedakarlık değil,olabileceğin en fazlasıyla verici olmak demek.Sonsuz,sınırsız,kayıtsız,şartsız sevmek demek. Sevmek,öyle dille,kalemle ifade edilemiyor günümüzde.Çünkü gerçekten seven yok hali hazırda hayatlarımızda.Yazmak bizimkisi,iç dökmek sadece.Seviyor zannettiklerimizle avunmak bir bakıma. Sevebiliyormuyuz gerçekten? Acılarıyla tahammül edebiliyor muyuz ona.Yanımızdayken değl sadece,yokken de aklımız kalıyor mu onda.Tüm dünya kararıyor da bir ışık o mu kalıyor geriye. Ya ben çok abartıyorum sevmeyi,ya da gerçekten sevebiliyorum bazı kimseleri. Şükür Rabbe,aşka da dostluğa da her türlü sevi adına hayat veriyor ruhuma.Can bulduruyor hücrelerimde. Şükür Rabbe ki var sevmeye değer birileri.Sevilmek değil derdim,sevebilmek hakkıyla.Verebiliyorum bu hakkı,hak eden varlıklarıma. Bugün hala umutluysam hayattan yana,herşey ters giderken ben inanıyorsam düze çıkacağıma,içimdeki güzel bir kaç canın varlığıma kattığı sonsuz aşktır sebebi.Kimi dost,kimi arkadaş,kimi sevgili. Şükür Rabbe,bugün hep dediğim gibi.Şükür,hayatıma verdiklerine.Yaşamıma girenlere.G... Devamı

Zoru Sevmek

2013-05-14 23:03:00

Beni zor durumda bıraktığı için çok kızgın olduğum ama yüzüne baktığımda içimi eriten insanlar var. Sevgi böyle bir şey olsa gerek.! ...   İşler çok yoğun.Boyumu aşan sorumluluklarım var.Tam da bana verilen sıfatı yüklenip "müşteri yöneticiliği" yapıyorum bu yıl.Patron mu beni yönetiyor ben mi onu yönlendiriyorum işler bazen karışıyor.Aslında sadece müşteri bizi şekle sokuyor,günümüzü,neşemizi,ruh halimizi belirliyor. Bazen sinirlerimi bozan bir tavır,hakaret,bazen de selamlar geliyor uzaklardan kulaklarıma.İşimi seviyorum.Çok zor olsa da,çalışma saatleri çok fazla olup sadece pirimli çalışıyor olsam da seviyorum işimi.zor olan herşeyi sevdiğim gibi.Bir kaç güne kalmaz 2 sabit hat 1 de fax bağlanıyor evime.O yoğunluğa dair fikrim var ise de altından nasıl kalkarım bilgim yok şuan.Tahminimin de üzeirnde zorlanabilirim ama umarım sabredebilirim bu günlere. ... Çok şükür Rabbe ki işin zorluğu ve sıkıntılı müşterilere,sorumlulukların ağırlığına karşın anlayışlı,iyi yürekli,insaniyetli,beni her daim hatalarımla kabul edip telafimi yapan patronum var. İş yoğunluğunda birbirimize kızıp hırpalasak da, kaçırdığımız işler için birbirimizi suçlasak da,yok yok iyi bir ekibiz biz.Hatta öyleki,müşterilerim beni patron sanıp,onu müşteri temsilcisi diye adlandırıyorlar bazen.Hakkında şikayetler aldığımda oluyor hani.Bir gülme alıyor ki beni sormayın yani. Velhasılı kelam yorgunum ben.Ruhum çok yorgun.Parmaklarım yorgun.Yüzüm-gözüm,ellerim yorgun. Ama dinlenmek istemiyorum ki,kaçıramam hayatı.İçinde bizzat hazır ve nazır bulunmam lazım.Pek bi kıymetliyim evren için :)olmazsam olmaz yani... ... Devamı