Güven (E)mek İster

2013-03-27 18:46:00

... Sana güveniyorum dedi. O an düşündüm,ben kendime güveniyor muydum ki,onun güvenini hak edeyim. .! Sana güvenmek istiyorum dedim. boşa zaman kaybediyorsun dedi ve o eşsiz gülümsemesini fırlattı evrene. Huzur oldu geldi kondu gönlüme.   Devamı

1dk için 1 saat

2013-03-27 14:09:00

Evet ben gitmiştim.Yazmak istememiş,sadece uzaktan sıradan bir okur olarak kalmak istemiştim blogcuda. Çok üzülmüş,çok hırpalanmıştı çünkü yüreğim.Kızgınlıkla alınmış bir karar değildi.Tam da yerinde verilmişti. Ama şimdi... Tükürdüğümü yalıyorum belli ki.Pişman olduğum için değil,gerçekten yazılmaya değer şeyler yaşadığım için döndüm kürkçü dükkanıma. Her ne kadar o yazmayı sevmesede,ben onu yazmalıyım kelime kelime. Kısa zaman olmasına rağmen böylesi uyum içinde böylesi huzur dolu bir hayatın kollarında bulacğımı bilmiyorum kendimi. Rüyadamıyım diye sorduğum çok oldu. Ama değildi.Tanışma anından itibaren,içimize sinmeyen,ne yapıyoruz biz dedirten,şaşkınlık veren,huzursuzluk hissettiren,kaygı duymamızı sağlayan hiç birşey olmadı. Aksine tanıdığım günden bu yana huzur doldum.Kırıklarımı onardım.Ve daha sayısız güzellikler tattım.   Sadece 1 dk için açtığımız o telefonu 1 saat boyunca kapatmak istemeyişimizden belliydi bugüne çıkacağımız. Sonu ne olur bilinmez bu işin.Ama;ömrümce o 1 saatlik konuşmayı hiç unutmayacağımdan eminim. O ses tonunu ilk duyduğum anı.Bana sorduğu soruya cevap veremeyişimi,bir karar vermelisin dediği halde hala iletişim kurmak için araya sebepler koymamızı,insan kaderini biraz da kendi şekillendirir derken o,benim sözüme gelişini.Bir ayet ile olabilecek herşeyin hayırlısını dilemesini. Unutamayacağım sayısız cümlelerden sadece bir kaçıydı bunlar.Her geçen gün yenileri eklenerek büyüyen diyaloglar. Kalplerimize ekilen yeni yeni duygular.Yaşanılan sıkıntılı durumlarda yanımızda birbirimizi görmek istemeler... Sırf bu yüzden kavga ederken,henüz pek de tanımadığın birini alttan almanın keyfi. V... Devamı

HOŞÇAKAL

2013-03-07 10:10:00

Artık blog yazmayacağım.7.5 yıllık blog sayfama artık bir son vermenin zamanı geldi.Aslında bu sonun yazısı bambaşka olacaktı.Daha zamanı vardı ve o gün geldiğinde burada çiçekler açacaktı.Ama vazgeçtim.Yeter bu kadar. Blogcunun bana kattıkları ve benim blogcuya kattığım herşey için teşekkürler bloğum... Sayende hayat buldu ruhum. Hoşçakal bloğum.! Devamı

Biliyordum.!

2013-03-03 22:32:00

İki gündür gördüğüm kabuslar öyle çok düşündürüyordu ki beni. Sen;rüyalarımın insanı.! Ama öyle değildi işte.Korktum. Birşey olacak gibi,,sana muhtaç olacakmışım gibi.Ya da sen zor duruma girecekmişsin gibi... Gibi,gibi,gibi. Korkuyorumdum işte,senden,kendimden. Bu kabusların hangimizden baş vereceğini bilmiyorum.Ama korkuyordum.Maalesef oldu korktuğum. Şimdi sen iyi değilken ben nasıl iyi olurum?.!     Devamı

Merak İşte

2013-03-02 00:13:00

  Bazen düşünmeden edemiyorum; Bir kızım olacak mı benim,ne zaman olacak,adı ne olacak, kime benzeyecek... Olacağı yok ya;hani ya olursa nasıl ve ne zaman bir kızım olacak acaba.   Devamı

Şans

2013-02-25 23:00:00

Ve öyle insanlar var ki hayatımda; Onlara bir şey olsa ben canımdan olurum. Ve öyle insanlar var ki hayatımda; Varlığımın ne denli önemli olduğunu farkediyorum. Ve öyle insanlar var ki hayatımda; Onlarsız yıllarımda nasıl yaşamışım diyorum. Ve öyle insanlar var ki hayatımda; Onlar olmazsa diye düşündüğümde,yaşamdan soğuyor,kanımın çekildiğini hissediyor,sanki ölüyorum. Ve o insanlar sayesinde "dost" ne demekmiş öğreniyorum. Sevilmek nasıl bir şeymiş tadına varıyorum. Ve ben o insanlara bir şey olacak diye kaygılanıp,onların mutluluğu ile canlanıyorum. Sanki Allah beni o özel bir kaç insanın varlığının tam ortasına, hayatın tüm sıkıntılarının yanısıra ödül olarak göndermiş. İyi ki varlar...Çok azlar ama aslında öyle çoklar ki,biri bile dünya üzerindeki bir kaç milyar insana bedel. Allah'ım ne şanslıyım ben...Ve Allahîm lütfen ayırma beni dost diyebildiklerimden...!   Devamı

Enerji Stoğu...

2013-02-24 21:39:00

Yazmak adetten olmuş.Yoksa yazılacak birşey yok aslında.Anlatsam anlamazsınız.Anlamıyorlar biliyorum.Halime üzülenler bile ne yaşadığımı tahmin edemiyorlar.Neden böyle olduğuysa maalesef bilinemiyor. Herşeyin çaresi yok hayatta.Ve ben sanıldığından da daha kuvvetliymişim aslında.Çözümü olmadığını bildiğm halde,yine doktorumu rahatsız ettik."Dayanamıyorum" dedim ve bir çare olmalı yakarışıyla doktorumu aradım,aradık. An itibari ile 7 adet ilacı mideye indirmiş durumdayım.Çözümü olamayan bu sıkıntıdan anlıkta olsa kurtulmanın yolunu aradık.Şiddeti bir nebze azalırsa ben de dayanma gücümü toparlayacağım. Annem doktorumla konuşurken;"gözlerimin içine bakıyor,sizden bir çare bekliyor" derken doktorumun çaresizliğini hissettim.Daha öncede bambaşka bir konuda gözlerime umutsuzca bakmıştı ya işte aynen öyle bir durumda bu sefer sesine yansıdı çaresizliği.Elinden birşey gelmeyeceğini çok iyi bildiğim halde ondan bir kaç rahatlatıcı cümle ya da ilaç fayda etmeyen bünyeme bir kuvvetli ilaç tavsyesi almak beni rahatlatacaktı. Vücudum uyuşmuş durumda.İçmediğim çay türü,ve almadığım ağrı kesici kalmadı. Yüce Allah beni nasıl bir bünyenin içine yarattıysa,hiç bir ağrı kesici fayda etmediği gibi öyle de bir dayanma gücü vermiş ki,çok şükür her hale... Geçmeyecek biliyorum,ama yenilmeyeceğim de. Bazen,ara sıra,hatta sık sık yeter artık desem de,hayata yenilemem ki. Ne haddime? Geçmeyecek biliyorum.Ama benim gücüm var her zorluğu aşacak kadar. Her satırı yazarken biraz daha enerji topluyorum ya eldeki güç ile baya bir idare ederim ben.Ne de olsa cimri insanım,az az harcar elimdeki enerji ile daha bir çok kriz zamanı mutlu mesut... Devamı

Can Hediye Etmek

2013-02-21 20:14:00

Ben şimdi nasıl mutlu olmam ki.?  Pamuk'un ölümünden sonra,hayata tam anlamıyla adapte olabilmiş değilim.Deliliğe vuruyorum bir çok şeyi. Her gün oturduğum koltuğun sol tarafında kolumun hemen yanında,göz hizamda duran Pamuk şimdi yok.Her gece iyi geceler dediğim,sabah onun günaydınıyla güne başladığım,gece su içmeye kalksam,bibis ne oldu diye beni merakla izleyen gözlerini gördüğüm canım,10 ocak 2013 tarihinde yanımdan ayrıldı. Hep bir gün ölürse ben ne hale gelirim diye düşünürüdm.O ilk günler kendimi öyle bir hazırlamışım ki sandığımdan kolay geçti.Ama sonrası,o büyük boşluk...Geçmiyor.Çocuğum desen çocuğum değil,dostum desen dost değil,kuş hiç değil.Gerçekten büyük ve anlatması zor bir bağ vardı aramızda. Ondan sonra hiç bir muhabbet kuşuna sahip olmak istemiyordum aslında.Korkuyordum aynı şeyleri yaşamaktan.biryandan da yalnızlığımı gidersin,bana can olsun istiyordum.Dün ofisine ziyarete gittiğim arkadaşımın bir kaç aylık yavru muhabbet kuşu Köpük ile öyle çok oynadım ki.Arkadaşım al sen Köpük'ü,çok sevdin sen bak ben başka alırım kendime sen çok ısındın ona dedi.Kabul etmedim,onu ailesinden,ortamından ayrı bırakmak istemedim ama o an karar verdim ki ben bir muhabbet kuşu alıp sahiplenmeliyim. Pamuk'un yerini doldurmayacak tabi ki ama bendeki ilgi ve sevgiyi verebileceğim,bana arkadaş olacak bir kuşum olmalı benim.İhtiyacım var buna.Ben yine,yeniden bir yavru kuşu sevebilirim.Pamuk yaşıyor olsaydı da kıskanmazdı zaten.Onun sevgisinin bende çok ayrı olduğunu bilirdi.Emindi bundan. Öyle de olacak. ... Ben dünden beri kafamda bunları düşünüp kendimi sorgularken,iki arkadaşım da birbirlerinden habersiz bana kuş almak istediklerini söyledile... Devamı

O Değil de.!

2013-02-20 21:43:00

O değil de; 18-20 li yaşlardaki kız bana akıl vermeye kalktı ve uzun uzun da yapmam gerekeni anlattı ya,en çok ona bozuldum ben bu akşam.! Devamı

Detoks

2013-02-17 23:53:00

Cumartesi sabah 8 de kalktığımda böyle güzel 2 gün yaşayacağımdan habersizdim.Bu haftasonu Ümraniye ruhumu adeta temizledi.Ümraniyedeki birbirinden güzel insanlar,nasılda ruhuma ferahlık kattılar. Önce canım,bitanem,Sinemim..Birlikte en çok sevdiğimiz şey olan bizim için büyük mutluluk kaynaklarından biri olan simit ile güne başladık.Bol sohbetli,bol paylaşımlı çok güzel bir sabahtı.Kendimi çok rahatlamış hissettim doğrusu.Ardından Uzun zamandır söz verip gidemediğimiz büyük dayımıza gitmek istedik Canım kuzenim Hande'mle beraber. Ben Sinemden ayrılıp dayımların evine gittim.Çay koyup yanına sıcacık alınmış simitlerimizi yerken günün ikinci yarısının da güzel geçeceği belliydi.Hande yoldaydı ve sürpriz olarak kardeşi ve diğer dayımın bir kızı da geliyordu.2-3 saat içinde herkes elinde ufak tefek yiyecek hediyeleriyle teşrif etti dayı evine.Yengemizin harika yemeklerinden bahsetmeye gerek yok zaten.Elimizi hiç bir şeye sürdürtmemesine bozulsam da,çok am açok yorulduğuna üzülsem de bize yaşattığı harika bir gün için Allah razı olsun ondan. Gece dayı gelir ve başlar sohbet.Zaten herkes birbiriyle iyice kaynaşmışken,pijama partisi kıvamında sohbet...Dayı anlatır yeğenler güler.Öyle bir gülmek ki sizi temin ederim ben ömrü hayatımda bu kadar uzun saatler aralıksız hiç gülmedim.Sabaha karşı artık öyle bir hale geldik ki Hande ile ,gülmek istemediğim herşeye kahkaha atar durumdaydık.Özür dileyip durduk ev ahalisinden.Vallahi istemeden oluyor,elimizde değil.Bizi biri durdursun dedik ama kimse oralı olmadı.(En son gülme krizi geçiridğiimde o adını anmak istemediğim,yüzünü görmemek için dualar ettiğim insanın yanındaydım.)Alt komşu şikayete gelecek diye bir ara dayı tedirgin... Devamı

Kaybetmek.!

2013-02-15 00:27:00

Hassas günler geçiriyorum.Tek bildiğim kendimi iyi hissetmediğim.Bilen biliyor sebebini,kimseye anlatmak niyetinde değilim.Kimsenin bilmesi de işe yaramıyor zaten. Ben bile kendime ilaç olamazken,işittiklerim ne kadar faydalı olabilir ki.Birden çok sebebin içinde en çok can yakan hangisi deseniz herkesin en son söyleyeceği şeyi ilk sıraya alırım.Ben ne zaman bu kadar kuvvetsiz,bu kadar dayanıksız oldum düşünüyorum da bulamıyorum.Ve yine düşünüyorum da ben nasıl alışamadım sonunu bildiğim o duruma.Kafam karmakarışık.Ben böyle olsun istemiyorum.Böyle olsun istenmiyor biliyorum.Ama bilmek çare değil olacakları hissetmeye.Korkuyorum ne yalan söyleyeyim.Çok korkuyorum,korktuğum günlerle yüzleşmeye.Herşey güzelken,o korkuyla mahvediyorum zamanımı.Gözyaşlarımı tutamıyorum.Sanki bilincim kapanmış,tek bir duruma odaklanmış gibiyim.Tek bir dokunuşla,tek bir ses rengiyle,tek bir tepkiyle kendime gelecek haldeyim. Tercih sebebi olmak ne zordur.Onu ya da bunu o sebeple ya da bu sebeple seçmek...Seçmek güzel de ya seçilmemek,ya seçim yapılan durumun dış çizgilerinden içeri girememek. Ve bir gün o çizgilerin kırmızı kalın kalemlerle çizileceğini bilmek...Yüreğim dayanmıyor.Herhale alışmışken,gidişlere,geri de kalışlara alışamıyorum.Bu da benim zayıflığım olsun.Bu da benim isyanım olsun.Bu da benim feryadım olsun.Alışamıyorum. Herkesten,herşeyden gitmek istiyorum bazen,tüm iletişim yollarından geriçekilmek,bulunmamak,ulaşılmamak istiyorum.Ama yapamıyorum.Yapamıyorum.Beni mutlu eden sebeplerin bir gün yokoluşunu izlemeye kendimi hazırlayamıyorum.Şuan herşey güzelken,ya da ben güzel oldğuna inandırmışken kendimi,bir anda büyük bir yıkımın beni bekleceği güne adapte edemiyorum.Kendimi nasıl hissedeceğimi biliyorum çünkü... Devamı

Kendime Dair.!

2013-02-14 19:46:00

  Ben kendimi biliyorum.Ne kadar değişirsem değişeyim,bir insana huzur veremeyecek,bırakın huzur vermeyi hayattan bezdirecek özelliklere sahibim.Keçi gibi inadım,illa da başaracağım diye bir hırsım,benim de fikrim var diye çemkirdiğim bir üste çıkma çabam var.Daha bunun gibi bir sürü olumsuz özelliğe sahip bir insan olduğumun farkındayım.Mantığımı kullanmayı beceremeyip duygularıma kapılan yapımda cabası.Çelişkilerle dolu,belki de bomboş bir insanım.Ruhu doldurulamamış bir bedende küçücük bir varlığım. Neyse ki beni bu halde anlayan ve her zaman yanımda olan "dost"_larım var. ...   Herkesin bir gün hayatımdan gideceği korkusu,ölüm korkusundan farksız.Kimseyi sevmeyip,kimseye güvenmeden yaşarsanız sanırım o zaman mutluluğu yakalarsınız.Ben yapamadım.Tüm duygular eksiksiz,lakin o mutluluğu yakalayamadım.Ne olursa olsun sevebildiğim insanlar varken,gitme ihtimallerine alışamadım. Ve ben alışamadıkça her biri sırayla gidecekler biliyorum.İstemeden yaptık diyecekler ve bir bir hayat çizgimden çıkacaklar.O güne dek hiç bir şey olmuyormuş gibi yaşamaya karar verdim. ... Bugün bir arkadaşım keşke yanımda olsaydın,çok yakınımda olsaydın dedi.Hiç birşey söyleyemedim.Nasılsa sen de gidersin diyemedim.Çünkü o sana geldim dedi.Ben sadece hoşgeldin diyebildim. Ve biri,benim için en değerlilerden biri "kalbin sana hep yalan söyler der,ona inanma sen mantığını bırakma." yine bir başkası bir başka sohbette sen benim yanımda olmalısın.Her an yanıbaşımda der.Ne yaşarsan yaşa birlikte kalkmalıyız altından diye ekler.Bilmez neler yaşadığımı,bilsin istemem.Ona bunları yük edemem.Kimseye edemem.Kimse benim kadar zorlansın istemem.Ben zorlukların altından kalkarım ama onların yenilmesini izleyemem. ... Ve dünden be... Devamı

Bir Nefeslik

2013-02-14 00:48:00

  Ben eskiden ne de güzel yazardım.Yazmazsam yaşayamam derdim hatta, bir çok yazımın içerisinde. Artık yazamıyorum.Peki ya,yaşıyor muyum? Tek bildiğim nefes alabildiğim.Çok şükür şimdilik onu hakkıyla yapabiliyorum. Devamı

Uyku_suzluk

2013-02-13 01:21:00

  Yaklaşık 36 saattir dün geceden kalma 2 saatlik uykuya sahip vücudum.Tüm gün sersemlememe rağmen hâlâ uyuyamıyorum.Sanki biri beynime girip şırıngayla uyku merkezimi çekip aldı.Zaten küçücük bir insanım,tek tek hücrelerim de alınrısa ben n'aparım.? :) Devamı

Hayalden Gerçeğe

2013-02-12 15:09:00

Ne yazsam kendimi ifade edemediğim günlerdeyim.Karmakarışık bir haldeyim. Gözümdeki yaşların kurumadığı,kurumasına izin veremediğim bir dönemdeyim. Kendimle,kendi içimdeki herşeyle yüzleşiyorum,hesaplaşıyorum.Doludan alıp boşa koyuyorum.Boşalınca rahatlayamıyorum,zaten tam anlamıyla da boşaltamıyorum içimi. Şuan bir ben var benden içeri. Geçmeyecek,hiç bi zaman geçmeyecek sebepleri geride bırakarak yürümeye çalışıyorum yolumda.Bir yolum var mı ki diye de düşünür oldum son zamanlarda. Hep gerçekçi biri olduğum söylenirken meğer hayaller için yaşar olmuşum.Şimdi gerçekleri kaul etmek zor geliyor yalan yok.Çok zor geliyor.Öyle çok hayal kurmuşum ki;hepsini çöpe atmak zaman alacak.Zaman da beni alıp götürecek sanırım.Umarım tekrar kendime dönebilirim.   Devamı