Yaz ki Dünyan Değişsin !

2013-01-27 00:57:00

Lise yıllarımdı.Oldukça sıkıntılı günler geçiriyordum.kimseye anlatamıyor,içimi dökemiyordum.Kendimi farketmek,sorunlarımı çözmek için kişisel gelişim kitapları okumaya o günlerde başlamıştım.Benim için hayattaki yeri tarif edilemez boyutta olan "abim" o günlerde şehir dışında ikamet ediyordu.Aynı şehirde olsak hiç bir sorunumu açıkça anlatamazdım aslında,onunla konuşmak için bir avantajdı bu bana.Yazmayı çok sevdiğimden ve o günlerde internet ile tanışıklığımızın olmaması sebebiyle mektuplaşırdık kendisiyle.En büyük hediye ansızın beni araması olurdu ki dünyalara değerdi onun pozitif sesi. Gel zaman git zaman sıkıntılarımdan bahsetmeye başladım ona.Bana dediği şeyi unutmam hiç."Yaz,ne istersen,ne yaşarsan yaz...Yaz ki hafiflesin ruhun,yaz ki okudukça farkına var kendini,ve okudukça azalsın sıkıntıların.Bir zaman sonra ne kadar önemsiz olduklarnı fark edeceksin içinden çıkan kelimelerin...O zamana kadar yaz...Rahatlayana kadar yaz..." Her daim söz dinleyen bir kişiliktim ben ama abim söylüyorsa illa ki ve mutlaka doğruydu o.Benim için en doğrusunu,en objektif halde bir tek o söylerdi sanki.Bir tek o anlardı beni.Öyle gelirdi.Hâlâ bir çok zaman öyle gelir ya neyse... İlkokulda başlamıştım yazmayı sevdiğimi keşfetmeye.Abim de buna dayanarak akıl vermişti zaten bana. O andan itibaren,içimden gelen herşeyi yqazmaya başladım.Kime kızdıysam,kime üzüldüysem,neye sevindiysem... Kimseye anlatamadığım herşeyi yazdım.Yazdıkça boşaldı ruhum.Yazdıkça hafifledim.Ve bu tutku halini aldığında kendimi blogda buldum. Ben iyileşmeyi yazmakta buldum.Sorunların çözümü,satırlara dökülmesiydi.Kimsenin sizi anlamadığı,anlasa da çözüm bulamadığı nok... Devamı

Yollar Ayrıldı...

2013-01-25 23:22:00

  Vee Bitti. Olmadı.Yapamadılar...Orta yolu bulamadılar. ... "Erkendi" dedim,ben söyledim ben dinledim.Hayırlısı olsun diye dua ettim... Tarih tekerrür ederse diye hep bir kaygı peşindeydim.Keşke ben haksız çıksa idim. ... Velhasılı kelam,olmadı...İki ayrı insanın birbirlerine olan sevgisinden,aile olmaya doğru giden  bir yol kurulamadı. Yollar ayrıldı.     Devamı

Öyle Bir Şey

2013-01-25 00:26:00

  İnsan bazen öyle olmasını istemez...Ama tam da öyle olur... Hani hiç üzmek istemezken,en çok üzen siz olursunuz ya bazen;işte tam da öyle bir şey...   Devamı

İstem Dışı

2013-01-22 13:37:00

  Ben istemedim ki, altıncı hissim bu denli kuvvetli olsun.! Suçlu adletme şimdi,hissediyorum diye seni... ...     Devamı

Ciddiyete Atılan İlk Adım;Tanışma

2013-01-21 21:51:00

Hayatın gerçekleriyle yüzleştiğimiz,farklı bir gündü.Yeni bir hayat kurma yolunda atılan ilk adım olan;tanışma.! Kahveler içildi,çaylar ve ikramlıklar sunuldu,elimizden gelen en iyi şekilde misafirler ağırlandı. Oldukça yoruldum.Bol köpüklü kahve yapıp,eksiksizce hizmetimizi sundum...Elimden gelenin fazlasını yapabildiğim,ayaklarımın üzerine basamayacak kadar yorulduğum bir gündü benim adıma.Babam için ise eminim çok özeldi.Çok güzel ve bir o kadar da kolay olmasa gerekti. Geleceğe dair ön konuşmalar,fikirler,istekler ortaya konuldu,konuşuldu,kaynaşıldı.Her iki tarafta birbirini pek sevdi. Akşam olup misafirlerimiz evlerine gittiğinde,aile kurulu toplanıp fikirler birleştirildi. "gayet güzel bir aileydi.hayırlısı olsun denildi." Şimdi bir çaydanlık çayı içip rahatlama zamanı.Bundan sonrası kısmetimizin bizi yönlendirmesi.Biz sadece seyirci kalacak gibi görünüyoruz... İlk söylediğim gibi aynı şeyi tekrarlıyorum" biraz erken idi." Ama sanırım çok güzel de denk geldi. Allah utandırmasın inşallah... Önümüzdeki günlerde çiftlerin yüzük haberlerini de paylaşmak dileğiyle... ... ----------- Bozulan fırın,yanan kekler,hamurlar...İki gün boyunca aksiliklerle dolu yapılmaya çalışılan hazırlıklar... Olmayınca olmuyor işte...Annemin 2 gün boyunca yaptığı onca hazırlığın çöpe gitmesinin ardından,misafirlerin gelmesine 1 saat kala mutfağa girip 2 çeşit yemek çıkarmak,sonrasında sıfır hata ile ağırlamak pek güzel oldu.Yanan karemel,eksik malzemeyle yapılan muallebiler vs vs vs.Hiç olmaz dediğimiz aksilikleri de ardımızda bıraktık ya,çok şükür rahatladık.Her ne kadar sen karışma ben yaparım dese de annem en son benden çıktı y... Devamı

Tanışma

2013-01-20 20:04:00

    Ani bir kararla yuva kurma istekleri...Belki de çok önceden planlanış da ancak  yansımıştı hayata...Ciddiyete dair atılacak ilk adım;ailelerin tanışması... Hayırlara vesile olması umuduyla...     Devamı

İçime Kaçtın;Orada Kalacaksın(.)

2013-01-16 01:08:00

... Öyle bir ben ki gelen kapına, Baştan başa sen. ... Demiş ya Özdemir Asaf'ım... Beni anlatmış sanki,ben daha sen olmadan evvel... Ve şimdi büyük ustanın sözüne binaen,kendimce bir tanım yapmam gerekse aşka dair değişime;"içime bir sen kaçtı" demem lazım gelir.Ki en doğrusu da budur. İnsan başka nasıl değişebilir ki,ya yaşanmışlıktır onu farklılaştıran,ya da başkalaşmıştır artık kendinden tamamen uzaklaşıp... Ben uzaklaşmadım kendimden,bütünleştim sadece sen ile... Ruhuma döndüm,özümü buldum.Kendi içimde huzura kavuştum...Zaman değişir,yaşam farklılaşır,hayaller,idealler,istekler...Dolayısı ile o çok inandığınız ilkeler bile değişebilir.Sen değişebilirsin,ben değiişebilirim,değiştirirler bizi...Farklılaştırmak isteyebilirler...Zamana uyarlamak için beyhude çabalar harcamak isteyenler olabilir.Herşey olur,biter... Bir tek içimdeki o tatlı huzur değişmesin bana yeter...     Devamı

Bir gün

2013-01-15 19:31:00

Bir gün öyle bir yazı yazmalıyım ki,7.5 yıldır yazdığım tüm yazıların,tüm cümlelerin,tüm kelimelerin toplamı olmalı... Hepsinden kısa,en kısa yazım olmalı.Hepsinden anlamlı,hepsinden can alıcı olmalı. Olmasını istediğim ne varsa o cümle ile sunulmalı gerçeğin ellerinden,bloğuma. ... Bir gün...Bir yerden,bir şekilde tek bir cümle ile,en güze kelimelerin yer aldığı o cümle aktarılmalı bloğuma. Belki,bir gün...Bir şekilde,kimbilir... Devamı

Bugünden Yansımalar...

2013-01-12 00:30:00

Oldukça kaırşık bir gündeyim.Hangi uçtan tutup anlatayım bilemedim. Gelen teklifleri boyumu aşar diye kabul etmeyimişim,acaba yapabilir miyim diye bir diğerini düşünmeye koyulduğum ve hayata geçiremediğim için kendimi yiyip bitirdiğim,bir diğer yandan canımı yakan bir cümle duyduğumda tepkisiz kalmak adına sakinliğim...Diğer yandan Pamuk'un balkondaki kafesinden gözleirmi alamadığım,Salonda benim koltuğumun hemen sol yanında duran Pamuk'un yerine gözüm gittiğinde onu göremeyişim... Patronumla konuşurken,Pamuk'u özleyişim,arkadaşımla konuşurken keyifliymiş imajı vermek için gülüşlerim...Aile içinde derdi tasası yokmuş profili çizmek için saçma sapan konularda  cümle kuruşum... Dün çalan telefonlara cevap vermediğim için bugün arayan aynı kişilere çok farklı konulardan bahsedişim;iyileşmiş bu kız deyişlerini duyuşum... En sevdiklerimi yine kaybetme korkusuna fazlasıyla düşüşüm...Pamuk beni en çok sevendi o gitti ya sen de gidersen diye telaşım.! Çok güzel bir sohbet,ummadığım güzel bir noktaya geldiği halde,kabul etmeyeceğini düşündüğüm bir noktada evet yanıtını aldığımda ki sevincim,ardından içime oturan o cümle... tam da o noktada düşer aklıma" sen elmayı seviyorsun diye elma da seni sevmek zorunda değil ya"  ve yine bir başka cümle kalıp düşüverir zihnime.çok seviliyorum,yetin işte bununla. Başka kimi seviyor ki sen gibi?. Zamanın bizi getirdiği noktaya Hamdolsun. Pek bir doyumsuz gördüm kendimi... ... Yani kısaca düne oranla toparlandım baya.8 aydır mesai harcadığım işim nisana kadar tatile girdiğinden büyük bir bocalama olsa da günlük yaşantımda,diğerlerine adapte olma vakti. Alınan sözler...Duy... Devamı

Sonsuz Uyku

2013-01-10 23:04:00
Sonsuz Uyku |  görsel 1

Çok zor,yaşadıklarımı kaleme almak.Ama bir yerden başlamalı,ruhu boşaltmalı. ... 10 Ocak 2013 13:30 suları Pamuk'a seslendim.Cevap vermedi.Sesimi yükselttim,kızarak bağırdım yine ses vermedi.Annem kızdı rahatsız etme hayvanı diye.Beni korku aldı.Ne zaman ki kafesin altına inse korkardım.Çünkü keyfili iken kesinlikle yere inmezdi,tüneğinden.yere inerse hasta demekti,ya ölürse diye hep bir korku hakimdi. Cesaret edemedim kafesin yanına gitmeye.Halam baktı;Pamuk gitmiş dedi.Algılayamadım,şaka sandım.Annemin tepkisiyle kendime geldim.Şoke oldum...Gözlerimi televizyona diktim.iki elimle birbirini sıktım.dişlerimi var gücümle kapattım..."şimdi ne yapacaktım?"  Ne yapılmalı,nasıl tepki verilmeliydi.Ne olacaktı şimdi.? Anne kapıcıyı ara gelsin diyebildim sadece. Her işimize koşan insan sağolsun gelip hemen kafesi alabileceğini söyledi.Ondan başkasına emanet edemezdim.Ben dokunamazdım canıma,yavrukuşuma,ablasının bitanesine... Annem bakma sakın derken,ben son kez görmek istedim Pamuk'umu.Acaba nasıl can vermişti gayet iyiyken.Hiç bir hastalık belirtisi yok iken nasıl bir ölüm almıştı onu benden...Ölünce nasıl görünüyordu,son kez görmek istedim.Bana veda etmek istememişti bellki.Hiç üzmek istemedi ablasını.Sessiz sedasız,ağlamadan,hasta olmadan,korku ve üzüntü salmadan ailesine,gitti.! Ölümün iyisi kötüsü olmaz ya hani.Kimden geldiğinin de önemi yok bence. Can candır önemli olan kalbinize nasıl dokunduğudur o acının. 11 yaşındaydı.11 yıldır benimleydi.Sona yaklaştığımızı biliyor kabul etmediğimi dile getirirken bir yan da da hep alıştırıyordum. Kimseye dillendirmiyordum Pamuk'un ölüm ihtimalini fakat ben hep düşünüyordum.Bir gün ölecek ve ben o gün ne yapacaktım.Hiç bir fik... Devamı

Mutluluğa Düşüş

2013-01-10 00:27:00

Ben ki geveze insan...Ben ki kalem oynatmayı fazlaca seven kişi... Ben işte kendi halinde yazan,yazdığı kadar yaşayan bir insan...Daha fazla mutlu olamazken senden başka bir etken ile,duyduklarıma sadece susabildim.Öyle güzel güzel demek yetmez,öyle harika harika demek yetmez,öyle muhteşem muhteşem demek yetmez cümlelerdi ki...Bir başkası,çok daha iyilerini söyleyemez söyelese de bu denli mutluluk veremez,veremeyecek bana. Tarifsiz mutluluğumun ifadesi olarak bir çift gözyaşı bıraktım,kurulan cümlelerin tam ortasına. Beklemediğim anda konmuştun ya yüreğime.Şimdi o cümleler ziyadesiyle dokundu bam telime.       Devamı

Değişim Rüzgârı

2013-01-07 22:27:00

Yazmaya susuyorum bugünlerde. Eski yazılarıma baktıkça son zamanlardaki yazılarımı beğenmesem de yazmak istiyorum uzun uzun.Bahsedeceğim önemli bir mevzu olmasa da,gevezelik edesim var satırlarda... Yaşamın ne denli zor olduğunu,fazlasıyla idrak etmiş durumdayım son günlerde.Maddi manevi,özelden genele her anlamda hayatın karmaşık ve bir o kadar da çözümlenen halinde varım...Tüm varlığımla yer almaktayım... Kendime zaman ayırmak kavramını tamamen unuttuğum bir dönemdeyim.Ama bu demek değil ki çok işe yarar şeyler peşindeyim. Sadece hayatın bir ucundan diğer ucuna bağlanan aradaki düğümlere takılarak yürümeye çalışan,arada tökezleyip düşen ve birinin kaldırmasına ihtiyaç duyan bir varlığım.Beynim bazen içindekileri taşımasa da,yüreğim bedenime ağır gelse de yaşamın ağırlığı yanında nedir ki diye düşünüyorum. Ve artık yaşadığım hiç bir şeye üzüntü duymuyorum.Adeta taşlaşmış gibiyim. 28 yaşımda değiştim.! Düşüncelerim,davranışlarım yani bakış açım çok farklılaştı. Etkenler yok değil elbet lakin kendimi yenilemek için ettiğim duaların kabulü diye düşünüyorum bir çok zaman.Sırtlayamadığım sebepler çıktığında önüme,şükür denen sonsuz nimete sığınıyorum... Yaşamımı zorlaştıran öyle önemli öyle özel öyle sebeplerim var ki;bunların bile altından kalkabiliyorum.Kalkmaya çalışıyorum.Meğer ne güçlenmişim ben... ... Biliyorum bu kadar kuvvetli  olmak,kendine bu denli yetmek hiç doğru değil. Kendime ördüğm duvarları kalınlaştırmak,içindeki sönmüş mumlara kimsenin ateş çakmasına izin vermemek,yılgınlıklarımı belli etmemek,her birini arkaya atmak,hiç bir şey olmuyormuş gibi anormal bir pozitiflikle yaşamak... Devamı

Dedi ki...!

2013-01-02 19:00:00
Dedi ki...! |  görsel 1

  Sen var ya  Evet ? Sen herşeye dayanırsın da bir tek kıyamet koparsa ölürsün.Bir de bana bir şey olursa... ... Dedi ya...Gözlerim doldu,ağlayamadım,gülemedim... Sevinsem mi üzülsem mi bilemedim...! Devamı

Dua ile Değişen Karekter

2012-12-26 23:49:00

    Canımı yakan şeylere sessiz kalışım büyüdüğümden mi yoksa arsızlaştığımdan mı bilemiyorum vallahi. Eskiden yazarken farkederdim kendimdeki doğru ve yanlışları.Şimdi çıkamıyorum içimden. Zaman kaybetmiş sanki beni.Kelimelerimin arasına saklanmak yerine gözyaşımla örtüyorum yüreğimi.   . . .    İnsan 28 inde değişir mi? Bende ki bu uysallık taktir edilmeli.Henüz kimse farkında değil belki ama istemsizce değişmek rahatsız edici beni.Tüm bu değişim kendiliğinden ve oldukça olumlu bir değişim olsa da;ben kendimden uzaklaştığımı hissediyorum.Nerede benim dik başlı halim,nerede şimdiki susmayı bilen yanım...Ölüyormuyum yoksa yeniden mi diriliyorum gerçekten bilmiyorum.Ne bu değişim...Bana sorsaydı inanın kabul etmezdim.Herşeyi alttan nasıl alabiliyorum sakinlikle vallahi ve billahi kendime şaşırıyorum.   Bir süredir "Ya Sabır" dolamıştım dilime.Tek isteğim kalp kırmamaktı çünkü.Haklılığım ya da haksızlığım mücadele sebebi olmayacaktı insanlar üzerinde. Kendime verdiğim söz ile bu kadar değişeceğimi düşünmemiştim. Ben o denli herşeye "ya sabır" demeye başlamışım ki,12 yaşındaki kardeşim bir şeye sinirlendiğinde "ya sabır" diyorum ablacım,geçiyor biliyormusun sinirim dedi geçenlerde. O zaman farkettim kendime törpülemeye ne kadar çok ihtiyacım olduğunu.Ama bu kadar mı işe yarardı Allah'tan dilenen sabır.Bu kadar mı değiştirirdi insanı.Dinginleştirirdi... Beni tanımayanlar anlatmak istediğimi tam anlamıyla anlayamazlar.Gerçi henüz tanıyanlarda farkında değiller.Ama ben farkında olduğum bu insanı hem çok sevdim hem hiç sevmedim.Kendimden uzaklaşmak mıydı bu,yeni bir ben oluşturmak mı istemeden.Ben sabır dilerken yaşadıklarıma,Allah'ım bana fazlasını mı na... Devamı

Güçsüz Hatun

2012-12-25 21:38:00
Güçsüz Hatun |  görsel 1

    Öyle yorgunum ki;sabrımın taştığı noktada kavga edecek gücüm bile yok.!   önemsiz not:şu köpek kadar bile değerim yok bazen hayatta. Devamı